بهروز
یعنی الان همه ی این 760 نفر بیکارند که اومدن # دنبالر...
بهروز
چــه خوش خیـال است! فاصلــه را مــــی گویــم به خیالش تـــو را از مــن دورکـرده نمی داند که تو همه ی وجودمی تو خود ،خود منی نفس منی
بهروز
㋡㋡اونجا بود که فهمیدم تو با همه مردها فرق داری
مخصوص بعضیا
بهروز
درد دارد ... وقتی می رود ... و همه می گویـند : دوستـت نـداشـت ... و تو نمی توانی به همه ثابـت کنی كه هرشـب ... با عـاشقانه هایـش خوابت می كرد ...
بهروز
من چقد خوشبختم که به او دل دادم بی هراس و تردید ، باورش می دارم چه دلی داشت ز من ، نتوان باور کرد گله هایی می کرد که توانم کم کرد دوری چند روزه ، چقدر آزارش داد که غریب و آشنا ، نام مجنونش داد آن همه شادابی ، از وجودش دست شست نا امیدی و درد ، روح او را آشفت گفت که من چون آبم ، او وجودش تشنگی حس و حال عشق او ، آخر آشفتگی یعنی او تا این حد به دل من دل بست که به روی هر کس راه عشقش را بست حاصل این دوری ، باور قلبم بود قلب پر دردی که ، در برش سخت آسود
بهروز
گاهی نیاز داری به یه آغـــــــــــــوش بی منت که تو رو فقط و فقط واسه خودت بخواد که وقتی تو اوج تنهایی هستی با چشماش بهت بگه هسـتم تا آخرش
بهروز
دلم فیلم بلنــــــــد می خواهد … یک واقعیت عاشقانه … پر از سکانس های با تو بودن و یک دکمه ی تکرار …
بهروز
تو نِمے دانے وَقتے چِشمانَتـــ غَمگينَند وَقتي صِدايتــ آهنگ هَميشگے اَش رآ نـَدارَد گاه کـہ غمـِ عالمـ در دِلَت جاے مے گيـرد اَز هَمـہ ے دُنيـا گِرفتـہ اَستــ چـہ دردے مے کِشَمـ .. مے خواهَمـ يِکبآره تَمآمـِ هَستے رآ بـہ آتَش بِکشَمـ تَمامـِ دُنيـا رآ بَر هَم ريزَمـ تو چـہ مے دانے چـہ دَردے دارَد غَمـِ چِشمانَتــ رآ ديدَن نمے خواهمـ ..نمے خواهَمـ دنيايے رآ کـہ همـہ ے هستےِ مَن دَر آن يِکــ لَحظـہ آرامِش نَدارَد... روزے کـہ گُلِ خَنده روے لَبانَت بِشکُفـد بِهتَريـن و شيرين تَرين لَحظـہ ے زِندِگے مَن اَستــ عِشقِ مَن , مَن هَمه اَمـ رآ بآ تو مے خواهَم زِندِگے بدونِ تو وَ لَبخَندتــ بَرايَمـ پوچ اَستــ اين لَحظآتــِ خوشبَختے رآ اَز مَن مَگيــر کـہ تَمآمـِ مَن بـہ تو وآبَستـہ اَستــ وَ تَنهآ تو دَليلِ بودَنمـ هستے....
بهروز
وقتي دلم به درد مياد و کسي نيست به حرفهايم گوش کند، وقتي تمام غمهاي عالم در دلم نشسته است، وقتي احساس مي کنم دردمند ترين انسان عالمم... وقتي تمام عزيزانم با من غريبه مي شوند... و کسي نيست که حرمت اشکهاي نيمه شبم را حفظ کند... وقتي تمام عالم را قفس مي بينم... بي اختيار از کنار آنهايي که دوسشان دارم.. بي تفاوت مي گذرد...
بهروز
کاش کودک بودم تا بزرگترین شیطنت زندگی ام نقاشی روی دیوار بود ای کاش کودک بودم تا از ته دل می خندیدم نه اینکه مجبور باشم همواره تبسمی تلخ برلب داشته باشم ای کاش کودک بودم تا در اوج ناراحتی و درد با یک بوسه همه چیز را فراموش می کردم
بازدید
بهروز
بهروز
بهروز
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
4 
