بهروز
اگر بو دونیادان واقت سیز کوچرسم آغلاما آغلاما آنام آغلاما گوزونده گوز یاشی ؛ اوره گینده غم آغلاما آغلاما آنام آغلاما چمن گوللریندن آلیب عطریمی سن داها ایسته مه منیم خطریمی قبیریمین اوستونده منیم عکسیمی سن گوروب آغلاما آنام آغلاما دوروب عصر لری بیر بیر واراقلا اوخو بو دونیانین مین بیر ماراقلا ایسترسن سن آنا ، یوز ایل سراغلا من گلن دئگیلم آنام آغلاما آغلاما آغلاما آنام آغلاما
بهروز
سخت است حرفت را نفهمند، سخت تر این است که حرفت را اشتباهی بفهمند، حالا میفهمم، که خدا چه زجری میکشد وقتی این همه آدم حرفش را که نفهمیده اند هیچ، اشتباهی هم فهمیده اند.
بهروز
در مدرسه زندگی در کلاس دنیا ، سر زنگ املا ، یادمان باشد برای محبت تشدید بگذاریم تا نیم نمره از محبت ها کم نشود
بهروز
می نویسم نامه و روزي ازاینجامیروم/ باخیال او ولی تنهاي تنها میروم /درجوابم شایداوحتی نگویدكيستی/ شایداوحتی بگوید لایق من نیستی /مینویسم من كه عمري باخیالت زیستم/گاهی ازمن یادكن اكنون كه دیگرنیستم
بهروز
بهم آب ندادن وقتی دیدن تنهایم
بهروز
خدایا! چه سخته خواستن ونتوانستن؛ دویدن ونرسیدن؛ به دیروز فکر کردن وبه فردا نرسیدن؛ به دنبال زندگی گشتن ومرگ راپیدا کردن؛ خدایا! چه سخته بغض درگلو گره خوردن ودم نزدن؛ سیل اشک جاری شدن وگریه نکردن؛ غم وغصه داشتن وبه ناچار خندیدن...