بهروز
گاهے شـَک مے کـُـنـَـم بـہ حـِـسِ دوست داشتـَـنـِـمانــــ یـَـعنے مــَـن واقــِـعا بانوے ایده آلِ تـــواَمـــــ ؟ وُ آیا تــــو هـَـمان شاهزاده ے رویاهاےِ مـَن هـَـستے ؟ سـَـخـت اَست دوراهےِ بـینِ عـِشق و بے خیالے وَقـتے کـہ هـَـمـہ ےِ دارو نـَـدارت مے شَود یِک نـَـفـَـر کـہ با مِعیارهاےِ زَمینےِ اَطرافیانـِـت جور دَرنمے آید اَما با مِعیارهاےِ روحےِ تــــو سازِگارےِ مـُـطلـَـق دارَد وَ جـِـنسِ دِلـَـش با قـَـلب و روحِ تـــو جور جور اَستـــــ
بهروز
قویترین " مرد " دنیا هم که باشی محتاجی! محتاج اشکهای عاشقانه یک " زن " که از چشمهای نگرانش به روی ِکویر زخم هایت ببارد! و این تنها التیام است
بهروز
فراموش کردنت خیلی سخته ,#عشقم ولی ....
بهروز
در انجا , بر فراز كوه دو پايم خسته از رنج دويدن به خود گفتم : كه در اين اوج ديگر صدايم را خدا خواهد شنيد.
بهروز
گاهی .. دلـت بهانه هــایی می گیرد که خودت انگشت به دهــان می مانی ! گاهی .. دل تنگی هــایی داری که فقط باید فریادشــان بزنی اما سکوت می کنی گاهی .. پشیمانی از کرده و ناکرده ات .. گاهی .. فقط دلـت می خواهد زانوهـایت را تنگ در آغوش بگیری , و گوشه ای گوشه ترین گوشه ای .. بشینی و فقط نگاه کنی گاهی .. چقدر دلت برای یک خیال راحت تنگ می شـــــود گاهی .. دل گیری , شاید از خودت .. شایــــد ...
بهروز
یهـ روزیـ عآشِقِشــ بودَمــ چِهــ روزآییــ رو سَــــر کردَمــ بآهآمــ غَریبهـ بود امّآ گُذَشــتُــ عآشِقِشــ کردَمـ ــ
بهروز
نمیدانمـ از کجآ شروع کنمــ کُدامـ ورقه ی دل را بزنم که پایانش غمگین نباشد آخه از کجا بگمـــ از دلی که...... از دلی که خیلی شکسته دلی که همه ی زخم زبونا رو تحمل کرده دلی که با هر خنده ای شاد میشه.. دلی که از غصه ی خیلیا سوخت اما هیچکس دلش به حالش نسوخت دلم از همه ی اینا گذشت ولی....از اونی که اونو شکست هرگز نگذشت!
بهروز
ﮔﺁﮬﻰ ﻧـَـﺑـﺁﻳـَـﺩ ﻧــﺁﺯ ﻛـﺷـﻳﺩ ﻧـَـــﺑـﺁﻳـَـﺩ ﺁﮦ ﻛـﺷــــــــــــﻳﺩ ﻧـَـﺑـﺁﻳـَـﺩ اِﻧـﺗـﻅﺁﺭ ﻛـﺷـــــــﻳﺩ ﻧـَـﺑـﺁﻳـَـﺩ ﺩَﺭﺩ ﻛـﺷــــــــــــﻳﺩ ﻧـَـﺑـﺁﻳـَـﺩ ﻓـَـﺭﻳـﺁﺩ ﻛـﺷـــــــﻳﺩ ﺗـَـﻧﮬﺁ ﺑـﺁﻳـَـﺩ دَﺳـﺕ ﻛـﺷــﻳﺩﻭ رَﻓـتــــــــــ ..
بهروز
پــُــــر اَز اَشـــڪـــَـــــــم اَمـّــــا ســــَـــرخـــوشــــــآنــﮧ می خنـــــدَҐ چـِـقــَـــدر سـَـخــتـــــــﮧ اِحســـــآسِ פֿـَــفِگـــــــی ڪــــَـــردَטּ پُشتــــِـــ ایــن نِقـــآبـــِــــ لَعـنَـتـــی
بهروز
کـاش مثل پناهندگی سیاسی و اجتماعی یـه پناهندگی احساسی هم وجود داشت بعد درخواست پناهندگی به آغوش کسی که دوسش داری رو می دادی و یــه مدت زیــــادی تو آغوشش پناهنده میـشدی.......
بهروز
نوشتنم را بهانه ای نیست ... جز گفتن اینکه "من" بعد از "تو" به هیچ "او"یی اجازه "ما"شدن ندارم ...!!
بهروز
همیشه سکوتم به معنای پیروزی تو نیست گاهی سکوت میکنم تا بفهمی که چه بی صدا باختی...