عباس معروفی

از من چه ميداني ...
يا آن كه چه مي خواني ...
تو در سفر عشقي...
من در كوچه تنهائي ...
تو آغوش گرم او ...
من سر به گريباني ...
تو قهقه ي مستان ...
من ساكتي پنهاني ..
... گمنام

ديرگاهيست ... دلم قفل شده بر لب من ... جاذبه از تپشش باز ايستاد ... و تو با منظري وحشت من از دوري .... لذتي بري در آن ماه عسلت ... گمنام

... و از ياد نميبرم تو را
به عشق سپردم چشمان تو را
تو در بيكر آسمان ستاره ائي
به اين نشان ميشناسم تو را
... گمنام..