دلتنگ که باشی
یک نگاه کمی نامهربان
یک واژه کمی دور از انتظار
یک لحظه فاصله
میشکند دیوار فولادی بغضت را...

کسی می آمد از او می پرسیدم

کــــدام کلمه

چراغ این کوچه خواهد شد ،

کدام ترانه

شادمانــــی آدمی ،

کدام اشاره

شفای من ؟!



کاش از پشت این دریچه ی بسته

دست کم صدای کسی ...

از پشت کوچه می آمد !



مـــــی آمد و میپرسید :

چــــرا دلت پـــــر

و دستت خالـــــی ؛

و سیگار آخرت خـــــاموش است ؟!

....

صبوری میکنم

تا کلمات عاقل شــــوند ؛

صبوری میکنم

تا تــــرنم نام تو در تــــرانه کامل شود ؛

صـــــبوری میکنم

تا طلوع تبسم ،

تا سهــــم سایه ،

تا ســــراغ همسایه ،

صبوری میکنم تا مــــدار ...

مــــــدارا ....

مــــــرگ ....