ﬡᖲᗩᖇᗩ
دیــوارهـایــی که میـســـازی، هـر روز و هـر روز بیـشتـر میشـونــد! معمار بــ ـی احسـاس ِ مــن؛ آخــر از کجـــا بــرای ایـن همــه دیـوار پنجــره پیـدا کنـم؟
ﬡᖲᗩᖇᗩ
کسی که در آغوش غم بزرگ شده ، تنهایی بهترین همدم اوست
ﬡᖲᗩᖇᗩ
خستـــه شــدم .... از بس آرزو کـردم ؛ و دیـگـران به آن رسیـدنـد
ﬡᖲᗩᖇᗩ
روزي بــود كــه دلگرم كسي بودم نمي دانم چه كسي رسيد و فوتم كرد و رفت . . .
ﬡᖲᗩᖇᗩ
پاهایم را که درون آب مـــــ ـی زنم ، ماهــــ ـی ها جمع مــــــ ـی شوند !!! شاید این ها هم فهمیده اند عمـــــری “ طعمــــ ـه روزگار بوده ام "
ﬡᖲᗩᖇᗩ
یه وقتایی هست که خیلی تنهایی، خیلی... اما کسی نیست که تنهاییتو باهاش پر کنی... اهل سیگار و مشروب و این چیزا هم نیستی... اونوقته که تازه می فهمی درد یعنی چی... درد تنهایی که درمان نداره... اونوقته که ته خط رو میبینی!
ﬡᖲᗩᖇᗩ
حـــرف زیـاد دارم امـــا احـــساس مـیــکـنـم اگـهـ خــــفـهـ شـــم بـهتـــــره !
ﬡᖲᗩᖇᗩ
احساس حباب را حالا ميفهمم .... وقتي روي آب نگران تركيدن است...!!!