من مرگ را ديده ام

مرگِ آفتاب

مرگِ پنجرههاي رو به باغ

مرگِ شرجيِ سرزمينهاي شمال

مرگِ دوست ... دوستي ... رفاقت

مرگِ يک مرد کنارِ صداقت

مرگِ دعا

مرگِ دستهايِ رو به خدا

مرگِ کودکانِ شجاع

مرگِ نفس

مرگِ غم انگيزِ زنداني در قفس

مرگِ يک شب بي عشق ... بي هوس

مرگِ آواز

مرگِ يک زن پر از نياز ... پر از نيا ا ا ا ا ز

من مرگِ قلم در دستهايِ خودم

مرگِ واژه در شعرهاي خودم

من عکس مرگ را به جاي تصوير لبخند ديده ام

به زبانم نميآيد

به زبانم چيزي جز صبر نميآيد

خست
دیر زمانی در او نگریستم
چندان که چون نظر از وی باز گرفتم
درپیرامونِ من
همه چیزی
به هیأتِ او در آمده بود.
آنگاه دانستم
که مرا دیگر
از او گزیر نیست. . .

مسافر روز آخره.دیگه کمتر میام...ولی مشکوک میزنی؟