به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

این داغُ که ما بر دل دیوانه نهادیم

از نو فَلکی دگر چنان ساختمی
کازاده به کام دل رسیدی آسان

الهـــی عزیزم
دلم بخدا برات تنگ شده بود خیلی .. ولی دیگه اینجا رو اصا دوست ندارم خو
بخدا بخاطر تو میام وگرنه شماره بچه ها رو که دارم

خدا از هیچکدوم از باعث و بانیاش نگذره

جمعه