سلااام...

۱.گلها را از روی زمین برداشتم به روی چادرت گذاشتم

به روی سرت انداختم

تو در حال سجده بودی.



۲.امشب جانماز را زیر سرم بگذار

با همان چادر نماز سفید و گل های قرمزش که هیچوقت پیدایش نکردم.

چرا امروز

سر شاخه ی درخت ها تکان نمی خورد

نکند دیگر دوستت نداشته باشم

اکنون که مال منی
رویایت را تنگاتنگ رویایم بخوابان
و به عشق و رنج و کار بگو که اکنون همه باید بخوابند...

حال ک باز اینجا نشسته ام خستگی تمام من شده ...تمام امروزم

فقط این انگشت های خسته میدانند ک باید این دکمه های رنگ و رو رفته را فشار دهند

اما بی هدف روی کلمات می چرخند

کلمات جمله نمی شوند

جمله ای ک این همه خستگی را در خود جای دهد

کلمه ها...جمله ها

خستگی را خوب می فهمند اما...

انگشت هایم خسته اند از این همه نا نوشته

خسته اند از کلماتی ک فقط توی سرم می چرخند

جلوی چشم هایم مدام می دوند و کنار هم بند نمی شوند

کلمات از من خسته اند از این همه نوشته نشدن هم....

سلام

خیلی وقته نیستم

نه دیگه حرفیه

نه نوشته ای...هیچ...

فعللا سکوت!

حالا كه دیگر دستم به آغوشت نمیرسد

و بوسیدنت موكول شده

به تمامی روزهای نیامده..



حالا كه هر چه دریا و اقیانوس را

از نقشه جهان پاك كردی

مبادا غرق شوم در رویایت



باید اسمم را

در كتاب گینس ثبت كنم

تا همه بدانند

- زنی

با سنگین ترین بار دلتنگی

روی شانه هایش -

تو را دوست میداشت



میبینی

عشق همیشه

جاودانگی میاورد

تمام خنده هایم را نذر کرده ام
تا تو همان باشی که صبح یکی از روزهای خدا
عطر دستهایت ،
دلتنگی ام را به باد می سپارد...