و ما هم گفتیم آری سحر گذشته و ما مانده بی خیال و سحر گذشت و ما آنقدر بی خیال ماندیم، که در شبی دیگر گرفتار شدیم و ما سحر را بیاد داشتیم بیاد داشتیم زمانی را که شهرمان شب نبود، بیاد داشتیم زمانی را که شهرمان تاریک نبود، شهرمان غمگین نبود، شهرمان خفقان نگرفته بود.

... سپس بر مرغزاری فرود آمدیم از دیو لاخ، تل خاک، هامون، کوه، بیشه،بی پرچم، بی کرنا و دهل،شمشیرها ارغوانی و خفتان ها سرخ،پوتین کهنه بر زمین ساییدیم،لنگان، سنگین و دمغ،از راه رسیدیم...

سلام عزیزم

نيمه شب گهواره ها آرام مي جنبند بي خبر از کوچ درد آلود انسان ها باز هم دستي مرا چون زورقي لرزان مي کشد پارو زنان در کام توفان ها چهره هائي در نگاهم سخت بيگانه خانه هائي بر فرازش اشک اخترها و حشت زندان و برق حلقهء ز نجير داستان هائي ز لطف ايزد يکتا

این خخخخخخخخخخخخخ هم قضیش مثل هههههههههههه میباشد

این چه عددی هست

سلام خوش اومدی

وقتی که دلتنگ ميشم و همراه تنهايی ميرم

داغ دلم تازه ميشه٬زمزمه های خوندنم٬وسوسه های موندنم٬با تو هم اندازه ميشه

قد هزار تا پنجره تنهايی آواز می خونم٬دارم باکی حرف می زنم؟نمی دونم نمی دونم

اين روزا دنيا واسه من از خونمون کوچيک تره٬کاش ميتونستم بخونم قد هزار تا حنجره...

طلوع من٬طلوع من٬وقتی غروب پر بزنه٬موقع رفتن منه....

حالا که دلتنگی داره رفيق تنهاييم ميشه٬کوچه ها نارفيق شدن

حالا که ميخوام شب و روز به همديگه دروغ بگن٬ساعتا هم دقيق شدن

طلوع من٬طلوع من٬وقتی غروب پر بزنه٬موقع رفتن منه....

جای تو خالی

جا پای تو مونده هنوز رو نقش قالی

امشب نميدونه دلم تو در چه حالی

جای تو خالی

دلم تنگه امشب برات خدا گواهه

چون گيسوی پريشونت دنيا سياهه

من اينجا يادت هستم

تو اونجا بی خيالی

تو آشيونه چشمت جای تو مونده خالی

جای تو خالی

دلم گرفت از آسمون هم از زمين هم از زمون
تو زندگيم چقدر غمه دلم گرفته از همه
ای روزگار لعنتی تلخه بهت هر چه بگم
من به زمين و آسمون دست رفاقت نمي دم