در وجودم جاری باش که نبودنت را هیچ چیز و هیچ کس پر نخواهد کرد

با شدتی وحشیانه و جنون آمیز

آن چنان که قلبم را سخت به درد آورد

آرزو کردم ای کاش هم اکنون همچون مسیح

بی درنگ آسمان از روی زمین برم دارد

یا لااقل همچون قارون

زمین دهان بگشاید و مرا در خود فرو بلعد

اما … نه

من نه خوبی عیسی را داشتم و نه بدی قارون را

من یک متوسط بی چاره بودم و ناچار

محکوم که پس از آن نیز باشم و زندگی کنم

نه باشم و زنده بمانم

و در این وادی حیرت پر هول و بیهودگی سرشار گم باشم

و همچون دانه ای که شور و شوق های روییدن دردرونش

خاموش می میرد

در برزخ شوم این پیدای زشت

و آن ناپیدای زیبا خرد گردم

که این سرگذشت دردناک و سرنوشت بی حاصل ماست

در برزخ دوسنگ این آسیای بی رحمی که …

زندگی نام دارد

دنیای این روزای من هم قد تنپوشم شده

اینقدر دورم از تو که دنیا فراموشم شده

دنیای این روزای من درگیر تنهایی شده

تنها مدارا می کنیم دنیا عجب جایی شده

هر شب تو رویای خودم آغوشتو تن میکنم

آینده این خونه را با شمع روشن میکنم

در حسرت فردای تو تقویمو پر می کنم

هر روز این تنهایی ر ا فردا تصور میکنم

هم سنگ این روزای من حتی شبم تاریک نیست

اینجا بجز دوری تو چیزی به من نزدیک نیست

هر شب تو رویای خودم آغوشتو تن میکنم

آینده این خونه را با شمع روشن میکنم

دنیای این روزای من هم قد تنپوشم شده

اینقدر دورم از تو که دنیا فراموشم شده

دنیای این روزای من درگیر تنهایی شده

تنها مدارا می کنیم دنیا عجب جایی شده

مرسی #پگاه عزیز ....

همین تصویر کاربری دیگه........ چرا دیدگاه رو باز نمیکنی

سلام ... خوش آمدید دوست عزیز