ماهی سیاه:

من از حصار برکه نمی ترسم،

از این می ترسم که مجبورم

با ماهیانی زندگی کنم که هرگز فکر زیستن در دریا

به ذهنشان خطور نمی کند...

كتاب زندگيم و روزي كه دوره كردم
خاطرههام و با تو يكي يكي زنده كردم

حساب زندگيم و وقتي كه ميرسيدم
به هر طرف كه رفتم
به اسم تو رسيدم

با اين حساب كتابي كه
دل پاي تو واكرده
طفلي دلم زندگيش و دوباره پيدا كرده

با اين حساب كتابي كه
دل پاي تو واكرده
طفلي دلم زندگيش و دوباره پيدا كرده
دوباره پيدا كرده

كتاب زندگيم و روزي كه دوره كردم
خاطرههام و با تو يكي يكي زنده كردم

حساب زندگيم و وقتي كه ميرسيدم
به هر طرف كه رفتم
به اسم تو رسيدم

عاشقي كه حساب كتاب نداره
عشق يه سئواله كه جواب نداره

چشماي عاشق وقتي خواب نداره
قصه ي عشق كه عين عذاب نداره

دل چه خوبه كه بجاي مدرسه
بجاي جبر و حساب و هندسه
به حساب دوست و دشمن برسه
به حساب خودش و من برسه
به حساب خودش و من برسه


كتاب زندگيم و روزي كه دوره كردم
خاطرههام و با تو يكي يكي زنده كردم

حساب زندگيم و وقتي كه ميرسيدم
به هر طرف كه رفتم
به اسم تو رسيدم


عاشقي كه حساب كتاب نداره
عشق يه سئواله كه جواب نداره

چشماي عاشق وقتي خواب نداره
قصه ي عشق كه عين عذاب نداره

دل چه خوبه كه بجاي مدرسه
بجاي جبر و حساب و هندسه
به حساب دوست و دشمن برسه
به حساب خودش و من برسه
به حساب خودش و من برسه
كتاب زندگيم و روزي كه دوره كردم
خاطرههام و با تو يكي يكي زنده كردم

حساب زندگيم و روزي كه ميرسيدم
به هر طرف كه رفتم
به اسم تو رسيدم
...
به اسم تو رسيدم
...
به هر طرف كه رفتم
...
به اسم تو رسيدم

مرا ببوس مرا ببوس
برای اولین بار برای اولین بار برای اولین بار
مرا ببوس مرا ببوس برای اولین بار برای اولین بار
مرا ببوس مرا ببوس مرا ببوس
ببوس ای دختر زیبا که جون تازه میگیرم
تو لب تر کن به یک بوسه جلو چشم تو میمیرم
من از طرز نگاه تو سراغ بوسه میگیرم
نخورده مست یک بوسه جلو چشم تو میمیرم
مرا ببوس مرا ببوس مرا ببوس
بزار رنگ لبای تو بشه آغاز خوشرنگی
به هر ساز تو میرقصم برای من خوش آهنگی
مرا ببوس مرا ببوس مرا ببوس
برای اولین بوسه دلم ترسیده پنهونی
تو برق بوست رو کن بکش مارو به آسونی
نفس زد تو نفسهامون هوای خوب عشق بازی
به آتیش تو میسوزم منو با بوسه میسازی
مرا ببوس مرا ببوس مرا ببوس
مرا ببوس مرا ببوس مرا ببوس

چه کسی می داند

که تو در پیله ی تنهایی خود، تنهــــایی؟

چه کسی می داند

که تو در حسرت یک روزنه در فردایــی؟

پیله ات را بگشا،

تو به اندازه ی پروانه شدن زیبایــی!!

خدایا خسته ام ... از این زندگی ... از این دنیای به ظاهر زیبا ...

از این مردم که به ظاهر صادق و با وفا ...

خسته ام ... از دوری ...از درد انتظار از این بیماری نا علاج خسته ام

از این همه دروغ و نیرنگ خسته ام ...

آری پروردگارم از این دنیا خسته ام از آدم هایش

از دروغ هایش از نیرنگ هایش خسته ام ...

پس کو صداقت و محبت چرا اندکی محبت در میان دل مردم نیست چرا قطره ای از

عشق در چشمان بنده هایت نیست همش دروغ پیدا است همش نیرنگ پیدا است ...

دیگر دست محبتی در میان مردم نیست

دیگر عشقی پاک و مقدس در میان مردم نیست سفره ی دل مردم همش دروغ

است ... به ظاهر پاک و صادقانه است ... ای خدایم ای معبودم خسته ام ... کو

زندگی پاک و مقدسانه ... کو دست عشق و محبت ... کو سفره ی وفا و

صداقت ...همه رفته اند و نیرنگ مانده است من خسته ام ...از این همه

بی وفایی ...از این همه درد انتظار ...از این همه حسرت ... از این همه اشک ... از این

همه ناله و فغان ... خسته ام ... آری ... خسته ام ... از دست خودم خسته ام از

دست این زندگی که برایم سیاه بختی آورده است خسته ام ...

از دست همه خسته ام...

از دست روزگار بی معرفت از دست مردم بی معرفت ... ای خدایم دیگر از

زندگی سیرم ... از خودم سیرم ... از دنیا سیرم... ای خدایم گوش کن صدایم ...

من خسته ام...

خدایا کمکم کن خیلی وقته تنهام

در سرزمین من هیچ کوچه ای

به نام هیچ زنی نیست و هیچ خیابانی …

بن بست ها اما فقط زنها را می شناسد انگار...

در سرزمین من سهم زنها از رودخانه ها

تنها پل هایی است که پشت سر آدمها خراب شده اند...

اینجا نام هیچ بیمارستانی مریم نیست

تخت های زایشگاهها اما پر از مریم های درد کشیده ای است

که هیچ یک ، مسیح را آبستن نیستند

نه تو می مانی و نه اندوه
.
و نه هیچیک از مردم این آبادی...
.
به حباب نگران لب یک رود قسم،
.
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
.
غصه هم می گذرد،
.
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...
.
لحظه ها عریانند.
.
به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.

کمی جلوتر بیا
می خواهم از سوراخ پیشانی ات
تاریخ را تماشا کنم
تو هم
خوب به سینه ام نگاه کن
گلوله ای
تا چند لحظه ی دیگر
تمام قاب عکس هایمان را
از پا در می آورد...