عاقبت یک روز

می گریزم از فسون دیده تردید

می تراوم همچو عطری از گل رنگین رویاها

می خزم در موج گیسوی نسیم شب

می روم تا ساحل خورشید

برگرفته از کتاب 1984

سعی کرده ام به چشمها خیره نشوم ، چشم هر کسی رازی دارد که پنهان کرده است.
سعی کرده ام لبخندی داشته باشم ، شاید کسی ببیند و کمی دلش باز شود.
سعی کرده ام به گل های پارک کنار خانه مان سلام کنم ؛ گلها همیشه به دنبال نگاه های عابران سرگردان اند.
سعی کرده ام بوی آدمیان را در باد بسپارم به ذهن ، شاید بوی آشنایی که راه گم کرده است پیدا شود.
سعی کرده ام به نبودن بیاندبشم ؛ بودن مساله نیست ، نبودن مهم تر است.
سعی کرده ام احساس زنی را که سر چهارراهی گل می فروخت بفهمم ، شاید شمارش ثانیه های چراغ قرمز طولانی تر شود.
سعی کرده ام دوست بدارم چون دوست داشتن ساده است.
ساده باشیم پس …

وقتی دلتنگم بشقاب ها را نمی شکنم
شیشه ها را نمی شکنم
غــرورم را نمی شکنم
دلم را نمی شکنم
در این دلتنگی ها زورم به تنها چیزی که میرسد ، این بغض لعنتی است …

{ عـــــآشِـق } رآ ڪـــــــــــــــــــــــــــــــــــﮧ بَـــرعَــڪــس ڪـــنـے ،

مـے شَــــــــــــــــوב قـشــــآع . . .

בهـــخـــבآ رآ مـے شِــنــآسـے ؟؟!!

{ لُــغَـتــــ نـآمِـــﮧ } اَش رآ ڪـــــــــــﮧ بــآز ڪــرבم نِــפּشـتـــﮧ بـــوב :

قـشـــآع : בرבے ڪــ ـﮧ ـآבم رآ اَز בرمــــآن { مـایــوس } مـے ڪـنَــב . .