خســـــــــته ام ازتکرارِ شنیــــــــــدن
''مواظــــــــــــــب خودت بـــــاش''


تو اگـــــر نگران حال مــــن بـــــــــــودی که نمـــــیرفتی

باز هم امشب گذشت و باز #تنهام ...

همه را دوست داری ولی کسی دوستت نداره .....

باز كن پنجره ها را ، كه نسيم
روز ميلاد اقاقي ها را جشن مي گيرد
و بهار
روي هر شاخه ، كنار هر برگ
شمع روشن كرده است


همه چلچله ها برگشتند
و طراوت را فرياد زدند
كوچه يكپارچه آواز شده ست
و درخت گيلاس
هديه جشن اقاقي ها را
گل به دامن كرده است


باز كن پنجره ها را اي دوست
هيچ يادت هست

كه زمين را عطشي وحشي سوخت؟
برگ ها پژمردند؟
تشنگي با جگر خاك چه كرد؟


هيچ يادت هست؟
توي تاريكي شبهاي بلند
سيلي سرما با تاك چه كرد؟
باسرو سينه گلهاي سپيد
نيمه شب باد غضبناك چه كرد؟
هيچ يادت هست؟
حاليا معجزه باران را باور كن
و سخاوت را در چشم چمن زار ببين
و محبت را در روح نسيم
كه در اين كوچه تنگ
با همين دست تهي
روز ميلاد اقاقي ها را جشن مي گيرد!


خاك جان يافته است
تو چرا سنگ شدي ؟
تو چرا اين همه دلتنگ شدي؟
باز كن پنجره ها را
و بهاران را
باور كن.

وقتی که دلتنگ ميشم و همراه تنهايی ميرم

داغ دلم تازه ميشه٬زمزمه های خوندنم٬وسوسه های موندنم٬با تو هم اندازه ميشه

قد هزار تا پنجره تنهايی آواز می خونم٬دارم باکی حرف می زنم؟نمی دونم نمی دونم

اين روزا دنيا واسه من از خونمون کوچيک تره٬کاش ميتونستم بخونم قد هزار تا حنجره...

طلوع من٬طلوع من٬وقتی غروب پر بزنه٬موقع رفتن منه....

حالا که دلتنگی داره رفيق تنهاييم ميشه٬کوچه ها نارفيق شدن

حالا که ميخوام شب و روز به همديگه دروغ بگن٬ساعتا هم دقيق شدن

طلوع من٬طلوع من٬وقتی غروب پر بزنه٬موقع رفتن منه....

از دنیـــای ِ واقــعـی و نــامــردیــاش ! پنــــاه آوردیــــم بــه دنیــای ِ مـجــازی !

غــافـل از این کــه ، آســمون ، هـــمون آسـمونــه ...

این روزها تلخ می گذرد ، دستم می لرزد از توصیفش !

همین بس که :

نفس کشیدنم در این مرگِ تدریجی، مثل خودکشی است ،با تیغِ کُند.