... #سکوت ...

نقشه‌های جهان به چه درد می‌خورند

نقشه‌های تو را دوست دارم

که برای من می‌کشی

خطوط مرزی و رودخانه‌ها ... متروها ... خانه‌ها

نقشه‌ی کوچک‌ات را دوست دارم

که دیده‌بانان چهار سویش

از برج مراقبه با صدای بلند با هم صحبت می‌کنند

و من این‌سو تا آن‌سویش را

با غلتی طی می‌کنم .

تمام خنده هایم را نذر کرده ام
تا تو همان باشی که صبح یکی از روزهای خدا
عطر دستهایت ،
دلتنگی ام را به باد می سپارد...

حالا كه دیگر دستم به آغوشت نمیرسد

و بوسیدنت موكول شده

به تمامی روزهای نیامده..



حالا كه هر چه دریا و اقیانوس را

از نقشه جهان پاك كردی

مبادا غرق شوم در رویایت



باید اسمم را

در كتاب گینس ثبت كنم

تا همه بدانند

- زنی

با سنگین ترین بار دلتنگی

روی شانه هایش -

تو را دوست میداشت



میبینی

عشق همیشه

جاودانگی میاورد

حال ک باز اینجا نشسته ام خستگی تمام من شده ...تمام امروزم

فقط این انگشت های خسته میدانند ک باید این دکمه های رنگ و رو رفته را فشار دهند

اما بی هدف روی کلمات می چرخند

کلمات جمله نمی شوند

جمله ای ک این همه خستگی را در خود جای دهد

کلمه ها...جمله ها

خستگی را خوب می فهمند اما...

انگشت هایم خسته اند از این همه نا نوشته

خسته اند از کلماتی ک فقط توی سرم می چرخند

جلوی چشم هایم مدام می دوند و کنار هم بند نمی شوند

کلمات از من خسته اند از این همه نوشته نشدن هم....

میشه تنهایـــــــــــــــــــــــــــــــــی بازی کرد

میشه تنهایـــــــــــــــــــــــــــــــــی خندید

میشه تنهایـــــــــــــــــــــــــــــــــی سفرکرد

ولی خدایی خیلی سخته

تنهایـــــــــــــــــــــــــــــــی و تحمل کرد!!!

کــــــاش میشد هیچ کس تنها نبود

کــــــاش میشد دیدنـــــت رویا نبود

گفتــــــــه بودی با تو میـمانم ولـــی

رفتــــــــی و گفتی که اینجا جا نبود

سالـــــــیان سال تنها مانـــــــده ام

شایــــــد این رفتن سزای من نبــود

من دعـــــــا کردم برای بازگشـــــت

دستـــــــــهای تو ولــــــــی بالا نبود

باز هم گفتـــــــی که فردا میرسی

کاش روز دیدنــــــــــت فردا نــــــبود

حضور هیچ کس در زندگی ما اتفاقی نیست

خدا در هر حضور جادویی نهان کرده برای کمال ما،

خوشا روزی که دریابیم جادوی حضور ها را.