فقر اینه که ۲ تا النگو توی دستت باشه و ۲ تا دندون خراب توی دهنت؛
فقر اینه که روژ لبت زودتر از نخ دندونت تموم بشه؛
فقر اینه که شامی که امشب جلوی مهمونت میذاری از شام دیشب و فردا شب خانواده ات بهتر باشه؛
فقر اینه که ماجرای عروس فخری خانوم و زن صیغه ای پسر وسطیش رو از حفظ باشی اما تاریخ کشور خودت رو ندونی؛
فقر اینه که وقتی کسی ازت میپرسه در ۳ ماه اخیر چند تا کتاب خوندی برای پاسخ دادن نیازی به شمارش نداشته باشی؛
فقر اینه که توی خیابون آشغال بریزی و از تمیزی خیابونهای اروپا تعریف کنی؛
فقر اینه که ماشین ۴۰ میلیون تومانی سوار بشی و قوانین رانندگی رو رعایت نکنی؛
فقر اینه که دم از دموکراسی بزنی ولی ، تو خونه بچه ات جرات نکنه از ترست بهت بگه که بر حسب اتفاق قاب عکس مورد علاقه ات رو شکسته؛
فقر اینه که ورزش نکنی و به جاش برای تناسب اندام از غذا نخوردن و جراحی زیبایی و دارو کمک بگیری؛
فقر اینه که در اوقات فراغتت به جای سوزاندن چربی های بدنت بنزین بسوزانی؛
فقر اینه که با کامپیوتر کاری جز ایمیل چک کردن و چت کردن و موزیک گوش دادن نداشته باشی؛
فقر اینه که کتابخانه خونه ات کوچکتر از یخچالت باشه؛

تورا دختر خانوم می‌نامند مضمونی که جذابیتش نفس‌گیر است…
دنیای دخترانه تو نه با شمع و عروسک معنا پیدا می‌کند و نه با اشک و افسون.
اما تمام این‌ها را هم در برمی‌گیرد…
تو نه ضعیفی و نه ناتوان، چرا که خداوند تو را بدون خشونت و زورِ بازو می‌پسندد.
اشک ریختن قدرت تو نیست، قدرت روح توست .
اشک نمی‌ریزی تا توجهی را به خواسته‌ات جلب کنی با اشک روحت را می‌شویی.
خانه بی‌ تو سرد و ساکت است چرا که شور و هیجان زندگی با صدای بلند حرف زدن، و موسیقی گوش دادن، نیست.
زندگی ترنم لالاییِ آرامش بخشی را می‌طلبد که خدا در جادوی صدای تو نهفته است.
تو تنها با ازدواج کردن و مادر شدن نیست که معنا می‌گیری تو به تنهایی معنا داری، معنای عمیقی در واژه دختر بودن است.
اگر فرهنگ غلط و کوتاه نظری تو را ضعیفه بخواند باز هم قوی‌تر از قبل از پشت همین واژه سربلند می‌کنی و لبخند می‌زنی…
چرا که خداوند تو را دختر آفریده است و همین برای تو کا[!]ت