حرف هایی هست,بدجور دل می شکنند

! بدجور دل می سوزانند

! بدجور خراب می کنند

حرفهایی از نزدیک ترین کسانت

! از عزیزترین کسانت

! گاهی دلت میخواهد نزدیک ترین آنقدر عزیز نبود

... یا اگر بود کمی بیشتر حواسش به تاثیر حرفهایش بود !!!

سالیــــانیست فرامـوشـش کـرده ام ...

خــاطراتــش را هــم ... !

ولــی نمی دانــم دستــانم چــرا هنــــوز به نوشتــن نـامـش ...

ذوق میــــکنـــنــد ... !!!

ببــــــــــار بــــــــاران....

مـــــــــــــن ســـــــــــــفرکـــــــر ده ای دارمــــ کــــــــه یــــــــادم رفــــته...

آب پشت پـــــــــایش بـریــــــــزم....

من به قلبم افتخار می کنم

با آن بازی شد ، زخمی شد ، به آن خیانت شد ، سوخت و شکست

اما به طریقی هنوز کار می کند . . .

از تنها بودنم راضی نیستم اما خوشحالم که با خیلی ها نیستم …

پيامها گاه گاه است! آنچه ابديست ، يادهاست ...

گاهی اوقات دلم میخواهد خرمایی بخورم و برای خود فاتحه ای بفرستم ؛

شادیش ارزانی کسانی که رفتنم را لحظه شماری میکنند

شهر به وقت حضور غایب تو...

دختری که هر روز تصویر تو را به نگاه مصمم اش...

ضمیمه می کندو...

هر شب سر فردا پیدا شدنت با دلش قمار...


گم کرده که باشی!!!...

لِی لِی می کنی تمام شهر را.. این خیابان ها را...

شعر می نویسی جای خالی اش را ..، مبادا...

رد پایش سرد شود و از دهان بیافتد..