khob chera naraftid?

آنقدر دلش شکسته بود که اشک توی چشماش همینطوری داشت حلقه میزد.

رفتم پیشش گفتم چی شده، با همون حالتی که روی چرخ دستی نشسته بود

گفت دلم گرفته میگفت یه روز عاشق بوده، میگفت خیلی ها دوسش داشتن...

نمیتونست زیادحرف بزنه آخه زبونش میگرفت شدیدن باهمون لحن وقتی داشتم

از پیشش میرفتم گفت تو رو خدا نرو وایسا یکم با من درد دل کن. بغلش روی یه

صندلی چوبی نشستم.میگفت وقتی دم پنجره میشینه و گریه میکنه.............همه

بهش میگن دیوونه.میگفت آخه تقصیر من شد که رفت............((یارش و میگفت))

همون که یه مدت بهش عشق میورزید انگار چند سال بود ندیده بودش..... وقتی

گفتم الان کجاست؟گفت نمیدونم ولی امیدوارم حالش خوب باشه . میگفت وقتی

که سالم بودم همه دورم میچرخیدن ولی الان یکی نیست یه سلام بهم بکنه.میگفت

اومد من و رو تخت بیمارستان دید وقتی دکترا بهش گفتن فلج شدم و دیگه مثل قبل

نمیتونم حرف بزنم انگار دنیا رو، رو سرش خراب کردن برای اینکه من و با این حال و

روزنبینه رفت ، رفتش برای همیشه، الانم منتظرش هستم.گریم گرفت نمیتونستم

وایسم پهلوش رفتم …رفتم فقط یک چیز،فقط یک چیز و خوب فهمیدم آدما هیچ وقت

یه آدم و به خاطر خودش نمی خوان …

دیگه از مهربونی هات از این حس تو دلسردم
اگر چه پیشمی اما تو رو یک عمره گم کردم
اگر رفتی نیار یادت چه قول هایی به من دادی
به فکر من نباش اصلا برو عشقم تو آزادی
همیشه بدرقه ات بودن همین چشم های مرطوبم
برو هر جا بدون من تو خوش باشی منم خوبم
فقط می ری یه کاری کن که انگار از خدامونه
یه کاری کن بگن مردم که تقصیر دوتامونه
اگر گفتن فلانی کو؟! جواب مردم و دادی
بگو رفتم سفر اصلا بذار تو آبرو داری
ولی ای کاش می فهمیدی چقد حال بدی دارم
دوباره من نمی دونم باهات چه نسبتی دارم

چرا اواتارت سیاهه؟اتفاقی افتاده؟