ـــــــــــــــــــ هعی روزگار ـــــــــــــــ

اسمان هم گاهی دلش میگیرد من که ادمم.......................

این همه حرفو حدیث و.....
برای معنی کردن دلتنگی نیاز نیست دلتنگی یعنی نبودن او

هیزم نبودم…
ولی
سوختــــــم در زمستان نبودنــــــــــــش . . .!

(( ببخشید بابت تاخیر )) اون روز نبودم ....

دلتنگی های آدمی را

باد ترانه ای می خواند

رویاهایش را آسمان پر ستاره

نادیده می گیرد

و هر دانه ی برفی .... به اشکی ناریخته می ماند

سکوت .... سرشار از سخنان ناگفته است

از حرکات ناکرده

اعتراف به عشق های نهان

و شگفتی های بر زبان نیامده

در این سکوت حقیقت ما نهفته است

حقیقت تو و من

هر مرگ اشارتی است

به حیاتی دیگر

این همه پیچ

این همه گذر

این همه چراغ

این همه علامت

و همچنان استواری به وفادار ماندن به راهم

خودم

هدفم

و به تو!

وفایی که مرا و تو را به سوی هدف را می نماید

از لاي قفسه هاي كتاب ؛ بر مي دارم و آرام ؛ رو ي فرش مي گذارم .
هميشه با احترام نگاهش كرده ام .
هميشه با احترام ..گوشش ؛داده ام.
هيچوقت بي احترامي نكرده ام و مثل يك قطعه الماس ؛ ستايشش كرده ام .
قابش را باز مي كنم و و كنار ديوار مي گذارم...جوري كه قاب سوراخ سوراخش ؛روبرويم باشد.
كيف بزرگ و بنفشش را مي گذارم كنارم و از لاي رديف نايلون هاي مربع شكلش...صفحه اي بيرون
مي كشم و ...دسته شاخدارش را ؛ كه به كر گدن مي ماند! به آرامي روي صفحه قرار مي دهم...صداي خش خشي مي ايد و لحظه اي بعد ... نواي دلنشينش...مرا به گذشته ها مي برد ..وه !كه چه شيرين است
شنيدن نوا هاي زيباي قديمي و صداهاي پرشور و وا‍ژه هاي پر معناو مملو از حس و نور!