[لینک]

مواظب خودت باش رفیق ....

زودی هم برگرد ....

خدا به جغد بهترین موقع از زمان را هدیه داده

شب را

خدا عرش نشین شب است

عصرمن ؛عصر شعر های مرده باد؛ زنده باد

دیوان عشق های خاک خورده

عصر من؛ عصرفریادکتک خورده است .

عصرمن؛عصرپول و غلام تازه است .

عصرسلطان وشبان

حرف های تکراری پدر

عصر خوب شد دلم خنک شد

سرنوشت بدون نقطه

مردن در خانهء همسایه است

در عصر من ؛ آشناها گم شده اند.

عصر تکرارتمام تاریخ لای زورق طلاست .

خودم و خودت را می سپارم به خودش!!!

خود خدا !

شب ...

خالی از همه چیز و پر از هر چیزی است .

تاریکی آن ...از سیاهی روز .... زیباتر است .

خیا بان هایی پر از چراغ و سایه هایی آویخته از برگ درخت .. روی چمن .

گاهی آدم می شود یک برگ درخت

بریده از شاخه ...

سرگردان ...

به گیج می ماند

و منگ می زند !

مواج ... آرام ... کمی به راست .. یه کم چپ ... آرام آرام ... گاهی یه نیم دور به چپ ... گاهی دو دور راست ... وآرام آرام می نشیند روی خاک

روی گلی ... روی آب نرمی ... درون حوض آبی حیاط ... زیر درخت

" اعتماد " یک اعتبار است .

ثروت بزرگی است که نشان بودن است .

نباشد ؛ یعنی باد هوایی ! به چیزی نمی ارزی ...حتی به یک ارزن .حتی به یک نیم نگاه کردن ... یا سر را کمی جنباندن برای دیدن ...

وقتی نباشد ...مردن بهترین انتخاب است .

در سحر گاه سر از بالش خوابت بردار!

كاروانهاي فرومانده خواب از چشمت بيرون كن !

باز كن پنجره را !



تو اگر باز كني پنجره را،

من نشان خواهم داد ،

به تو زيبايي را .

بگذر از زيور و آراستگي

من تو را با خود تا خانه خود خواهم برد

كه در آن شوكت پيراستگي

چه صفايي دارد

آري از سادگيش،

چون تراويدن مهتاب به شب

مهر از آن مي بارد .



باز كن پنجره را

من تو را خواهم برد؛

به عروسي عروسكهاي

كودك خواهر خويش؛

كه در آن مجلس جشن

صحبتي نيست ز دارايي داماد و عروس .

صحبت از سادگي و كودكي است .

چهره اي نيست عبوس .

كودك خواهر من،

امپراتوري پر وسعت خود را هر روز،

شوكتي مي بخشد .

كودك خواهر من نام تو را مي داند

نام تو را ميخواند !

- گل قاصد آيا

با تو اين قصه خوش خواهد گفت ؟! -



باز كن پنجره را

من تو را خواهم برد

به سر رود خروشان حيات،

آب اين رود به سر چشمه نمي گردد باز؛

بهتر آنست كه غفلت نكنيم از آغاز .

باز كن پنجره را ! -

- صبح دميد ! .