گاه آنکه ما را به حقیقت می رساند

خود از آن عاریست

زیرا تنها حقیقت است ... که رهایی می بخشد

برای تو و خویش ..... چشمانی آرزو می کنم

که چراغ ها و نشانه ها را ..... در ظلماتمان ببیند

گوشی که صداها و شناسه ها را ..... در بیهوشی مان بشنود

برای تو و خویش ... روحی که این همه را در خود گیرد و بپذیرد

و زبانی که در صداقت خود .... ما را از خاموشی خویش بیرون کشد

و بگذارد از آن چیزها که در بندمان کشیده است

سخن بگوییم

سلام، ممنون

ممنون

نگران نباش، " حـال من خوب اســت "

بــزرگ شده ام...

دیگر آنقدر کــوچک نیستـم که در دلتنگی هایم گم شوم...!

آمـوختــه ام که این فاصــله ی کوتـــاه، بین لبخند و اشک

نامش "زندگی ست"

آمــوختــه ام که دیگــر دلم برای "نبــودنـت" تنگ نشــــود.

راستی، دروغ گفتن را نیز، خوب یاد گرفتـه ام...!