از همون بچگی خلافکار بودیا

بياييد در ماه محرم اگر زنجير نميزنيم !

زنجير از پاي بيگناهي باز کنيم

اگر سينه نميزنيم !

سينه دردمندی را هم نسوزانيم

اشکي اگر نميريزيم !

اشک از چهره ي مظلومي پاک کنيم

غمه نزنيم ! عوضش غم از چهره کودک يتيمي برداريم . . .

اگه سياه پوش نکرديم خيالي نيست ولي کسي را هم سياه نکنيم. . .

آی آدم بزرگها

که دستانم گرفته ايد تا گم نشوم

من نشانه راه در دلم دارم

دستم رها کنيد

هيچ گاه پاهايم بزرگ نخواهند شد

و کفشهای شما را نخواهم پوشيد

و کودکيم را به بزرگی شما تعويض نخواهم کرد

من از اين پايين به دنيای شما

خواهم خنديد

دستم رها کنيد

و بگوييد

دخترکی ديوانه بود

که عشق را

در دورترين ستاره آسمان می جست

و کفشدوزکها را می بوسيد

و صدايش به رنگ پرواز شاپرک بود

و دوستت دارم را

به همه زبانهای دنيا می دانست

اما ميان هياهوی ما

گم شد

آن دخترک ديوانه