چرا عسل جان

این بود:

دیدمو عاشق شدم...

اما سخت است:

منتظر کسی باشم که هیچ وقت فکر آمدنم نیست؟؟

بدان:



به نام امــــــــــروز که خاطـــــره ایست




یک روح سرگردان همیشه با تو خواهد بود


به دســــتت میســـپارم چـــشمان اشــکــبارم را


گل زیبای من باران همیـشه با تـو خواهـد بود

اتــاق پــاک قــــلبــت را به هــر که می دهـی اما


همچنان


اندوه من همیـشه با تو خواهـد بود



دیدم:



دل به هر کی دادم از سادگی دادم زندگیمو پای دلدادگی دادم



از خودت گویم که خود گفتی نه من:

((( ...

سخت است... اری سخت است.

همه اینها سخت است.

اما سخت تر از اینهمه سختی میدانی چیست؟

نه!نمیدانی.

عاشق نبودی که بدانی.

سخت تر از اینهمه سختی زنده ماندن بی اوست.

زیرا زندگانی بی او هزار بار بدتر است از مردن!!

حال تو بگو:

من بمانم یا نه؟؟؟ )))

ولی اخر:

ولی حق انتخاب با من نبود

که اگر بود...

من نگفتم که بمانم یا نه

تو خودت گفتی که:

دوستت ندارم