یک سال ، دو سال ، پنج سال ، یازده سال ، هفده سال و بیست و دو سال گذشت ، لعن و رستگاری ، تمام این ها خاطرات و تجربه هاست ، رخداد های شیرین را طبق عادت دیرین بگذار خاطره نامش نهیم و تلخ ها را تجربه زیرا نام تجربه عامل انبساط خاطر از تمام درد های گذشته و سرشار از حس غرور داشتن چیزی بیش از دیگران است ، بیست و دو سال گذشت و بد نیست نگاهی به داشته ها و نداشته هایم داشته باشم ، بیست و دو بهار و خدای من میداند چند بهار دیگر و چند خط دیگر میتوانم بنویسم ، در ژرفای این شب تنها ارزویم خوشحالی تمام کسانیست که دوستشان میدارم ،خدایا سفره محبت زمینیان هنوز هم بهشتی است کا[!]ت نگاهی به دوروبر خودمان بندازیم کا[!]ت نگاهی بیندازم و به سادگی ببینم تنها نیستم که اگر بودم حال و هوایی برای عاشقانه نوشتن نبود ، که اگر بودم امشب برای کدام دوست مینوشتم و کدام رفیق و آشنا ، خاطرتم را مرور میکنم در سیصد و شصت و پنج روزی که گذشت ، خاطراتی شیرین که کاش تا ابد به درازا بکشد و تلخی هایی فراموش شدنی ، من هستم که بمانم برای همه کسانیکه دوستشان دارم و این زاد روز بهانه ای شد تا عهد ها یم را با خویش مرور کنم و بدانم هنوز هم قلبم برای کسانی میتپد و هستند دلهایی که برایم میتپند ، کاش دنیا را برای خودمان وارونه کنیم ، من این وارونه ها را دوست دارم

به من ثابت شده دخترا همه جا چند برابر پسران. تو کلاس ریاضی ما 40تا دختر هست 13 تا پسر.

ایوال

ایشالا میاد. عجله نکن