گفتند؛ ستاره ها را نمی توان چید ... و آنان که باور کردند، برای چیدن ستاره حتی دستی هم دراز نکردند ... اما باور کن که من ... به سوی زیباترین ستاره دست یازییدم ... و هر چند دستانم تهی ماند، اما ... چشمانم لبریز از ستاره شد ... !/
برگ های پاییزی سرشار از شعور ِ درخت اند و خاطرات ِ سه فصل را بر دوش می کشند آرام قدم بگذار …. بر چهره ی تکیده ی آن ها این برگها حُرمت دارند.. درد ِ پاییز ،درد ِ ” دانستن ” است