اگر آمدى به دلت بد نیار

شهر همان شهر است

كوچه همان كوچه

خانه همان خانه

تنها من ،

كمى مرده ام.

توی زندگی، آدم‏هایی هستند صادق.

آنقدر صاف و بی ریا که اولین بارِ شنیدنِ صداشان دلت هوای به آغوش کشیدنشان را می‏کند.

دلت می‏خواهد هر روز بهشان زنگ بزنی و بگویی منم و آنها جیغ بکشند

و تو باورت بشود یک نفر توی دنیا از شنیدن نامت اینقدر شور به جانش می‏ریزد!

آدم‏هایی با چشم‏هایی عجیب مهربان که انگار هزار سال است می‎‏شناسی‏ ـشان ...