لوپتا بده بیاد

نميشه كه! گاهي اوقات مجبوري تحمل كني

اهوم میفهمم حالا چقدر دوسش داری

زياد
داري اعتراف ميگيري

اهوم از کجا متوجه شدی کلک

(: ...

مرســی اَز خَطــاب قَشَنگــت ...

راسـی مـَمـوش مـشـتـبـا بـود [ دوس ِ مـصـی ک ارنـوایی بـود] دومـاد شـده

کودون مشتبا؟ دوس مصی؟ کودونشو؟

هـمـون ک دوس ِ مـلـینـا بـود : ددی

تو از کجا میدونی؟ اونخو دوس مصی نبود دوس سجاد بو

بیابیازود باش بیا ‏
مامانم 10بارگفت بیاغذابخورخودم نخوردم

می یآم می یآم

زود بیا منتظرم ا

بوشهِ

شکر خدا میگذره
نمیخوای از سیاهپوشی دربیای؟؟

ن مهدیه جان

اینجوری که چیزی عوض نمیشه افشین

عب نداره

دِلَم پیچ می ره ِ |:

گشنته؟|: همممم قرص معده بخور|: هممم عصبی شدی معدت درد گرفته|:

کودوم|:

نَـع |:

هَمیشه ِ عَصبیم کهِ |:

هَمه ِ مَوارد |:

خُ نَگمه|:

عصبی نباش خوب نیس خیلی بده...پاشو چندتاشو انجام بده مثلن غذا بخور..|:

دلم کمی کودکی می خواهد،

کمی بچگی،

بی تکلیفی،بی نگرانی برای فردا...

دلم کمی خنده می خواهد،

نه لبخند،خنده ای بی پروا همچون پرواز بادبادک در باد،قهقه های ناب کودکانه...

دلم مشق شب می خواهد

با خمیازه های پی در پی،

با یک پاک کن از اونهایی که می گفتن حتی خودکارم پاک می کنن و من بی

صبرانه منتظر نوشتن با خودکار...


دلم بک تکه گچ می خواهد از پای تخته سیاه...

دلم می خواهد بدوم و بدوم وبدوم تا همپای بادشوم به همه جا سرک

بکشم،حتی کوچکترین روزنه ی وجود آدمها...


دلم کمی آرامش ,کمی...

دلم کمی فریاد می خواهد...دلم کمی فردا می خواهد...


اندکی فقط.اندکی کودکی میخواهم....

زیبا بود رزیتا ممنونم خانومی

اطلاع رسان : 116 ˙•٠•●✿ ЯΘZі†Ǻ ✿●•٠•˙

نمی دونَم وآلآــع

ozve kole groupa shodi

اورــع

رز..

حقیقت نه به رنگ است و نه بو،
نه به های است و نه هو،
نه به این است و نه او،
نه به جام است و سبو...
گر به این نقطه رسیدی
به تو سر بسته و در پرده بگویم،
تا کسی نشنود آن راز گهربار جهان را،

آهان مرسی...زریتا هی غلط منُ میگیری

تو شدي سر كلامم ..
تو شدي جام و شرابم ...
بي تو در ظلمت خوابم ...
با تو كافر به ثوابم ...
مستم و بي تو خرابم ..
ميروم از دل شهر ...
تا نگويند كه من عين عذابم ..
دل تو خوش بشود زين نبودم ..
و از آن راز گذشتم ...
و شدي خواب و خيالم ...
.... گمنام ...

عمری به هر کوی و گذر گشتم که پیدایت کنم

اکنون که پیدا کرده ام بنشین تماشایت کنم

الماس اشك شوق را تاجی به گیسویت نهم

گل های باغ شعر را زیب سرا پایت كنم

بنشین كه من با هر نظر با چشم دل با چشم سر

هر لحظه خود را مست تر از روی زیبایت كنم

بنشینم و بنشانمت آنسان كه خواهم خوانمت

وین جان بر لب مانده را مهمان لبهایت كنم