بهار جونی

سمان همیشه مال توست/ابر، زیر بال توست
من ، ولی همیشه گیر کرده ام.
تو به موقع می رسی و من،سال هاست دیر کرده ام.
***
خوش به حال تو که می پری!
راستی چرا دوست قدیمی ات _ درخت را _ با خودت نمی بری؟
***
فکر می کنم توی آسمان/جا برای یک درخت هست.
هیچ کس در بزرگ باغ آفتاب را روی ما نبست.

یا بیا و تکه ای از آسمان برای من بیار/یا مرا ببر توی آسمان آبی ات بکار.
***
خواب دیده ام دست های من آشیان تو می شود.
قطره قطره قلب کوچکم آب و دان تو می شود.

میوه ام: سیب سرخ آفتاب.
برگ های تازه ام: ورق ورق نور ناب.
***
خواب دیده ام شب، ستاره ها از تمام شاخه های من تاب می خورند.

ریشه های تشنه ام توی حوض خانه خدا آب می خورند.
***
من همیشه خواب دیده ام، ولی ...
راستی ، هیچ فکر کرده ای یک درخت/توی باغ آسمان چقدر دیدنی ست!

ریشه های ما اگرچه گیر کرده است
میوه های آرزو، ولی رسیدنی ست

همه رفتنی اند

یک روز وقتى کارمندان به اداره رسيدند ، اطلاعيه بزرگى را در تابلوى
اعلانات ديدند که روى آن نوشته شده بود :
« ديروز فردى که مانع پيشرفت شما در اين اداره بود درگذشت . شما را به
شرکت در مراسم تشييع جنازه که ساعت ١٠ در سالن اجتماعات برگزار مى‌شود
دعوت مى‌کنيم . »
در ابتدا ، همه از دريافت خبر مرگ يکى از همکارانشان ناراحت مى‌شدند امّا
پس از مدتى ، کنجکاو مى‌شدند که بدانند کسى که مانع پيشرفت آن ‌ها در
اداره مى‌شده که بوده است .
اين کنجکاوى ، تقريباً تمام کارمندان را ساعت١٠ به سالن اجتماعات کشاند .
رفته رفته که جمعيت زياد مى‌شد هيجان هم بالا مى‌رفت . همه پيش خود فکر
مى‌کردند : « اين فرد چه کسى بود که مانع پيشرفت ما در اداره بود ؟ به هر
حال خوب شد که مرد ! »
کارمندان در صفى قرار گرفتند و يکى يکى نزديک تابوت مى‌رفتند و وقتى به
درون تابوت نگاه مى‌کردند ناگهان خشکشان مى‌زد و زبانشان بند مى‌آمد .
آينه‌اى درون تابوت قرار داده شده بود و هر کس به درون تابوت نگاه مى‌کرد
، تصوير خود را مى‌ديد . نوشته‌اى نيز بدين مضمون در کنار آينه بود :
تنها يک نفر وجود دارد که مى‌تواند مانع رشد شما شود و او هم کسى نيست
جز خود شما . شما تنها کسى هستيد که مى‌توانيد زندگى‌تان را متحوّل کنيد
. شما تنها کسى هستيد که مى‌توانيد بر روى شادى‌ها ، تصورات و
موفقيت‌هايتان اثر گذار باشيد . شما تنها کسى هستيد که مى‌توانيد به
خودتان کمک کنيد .
زندگى شما وقتى که رئيستان دوستانتان ، والدين‌تان ، شريک زندگى‌تان يا
محل کارتان تغيير مى‌کند ، دستخوش تغيير نمى‌شود . زندگى شما تنها فقط
وقتى تغيير مى‌کند که شما تغيير کنيد ، باورهاى محدود کننده خود را کنار
بگذاريد و باور کنيد که شما تنها کسى هستيد که مسئول زندگى خودتان
مى‌باشيد .

مگه من سیدم

میشه وایسم خسته شدم

سلام وقت به خير

زن عشق مي كارد و كينه درو مي كند...

ديه اش نصف ديه توست و مجازات زنايش با تو برابر...

مي تواند تنها يك همسر داشته باشد

و تو مختار به داشتن چهار همسرهستي ....

براي ازدواجش ــ در هر سني ـ اجازه ولي لازم است

و تو هر زماني بخواهي به لطف قانونگذار ميتواني ازدواج كني ...

در محبسي به نام بكارت زنداني است و تو ...

او كتك مي خورد و تو محاكمه نمي شوي ...

او مي زايد و تو براي فرزندش نام انتخاب مي كني....

او درد مي كشد و تو نگراني كه كودك دختر نباشد ....

او بي خوابي مي كشد و تو خواب حوريان بهشتي را مي بيني ....

او مادر مي شود و همه جا مي پرسند نام پدر ...

و هر روز او متولد میشود؛ عاشق می شود؛ مادر می شود؛

پیر می شود و میمیرد...

و قرن هاست که او؛ عشق می کارد و کینه درو می کند

چرا که در چین و شیارهای صورت مردش به جای گذشت،

زمان جوانی بر باد رفته اش را می بیند و در قدم های لرزان مردش؛

گام های شتابزده جوانی برای رفتن و درد های منقطع قلب مرد؛

سینه ای را به یاد می اورد که تهی از دل بوده و پیری مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده می کند...

و اینها همه کینه است که کاشته می شود در قلب مالامال از درد...!

و این رنج است

نان . آزادی . فرهنگ . ايمان و دوست داشتن .