خلاصه می شوم
در حسادت به قهرمانی که
پشت پلک هایت چرت می زند..
یا از خواب بیدار می شوی.. یا جان می دهم..

این تردیدها که در ایمان من در تو
ریشه دوانده اند..
و آن رویاهای تو
که از دیگری بالا می روند..
آن مردی که در آغوش تو رسوب خواهد کرد
و این من
در هیاهوی انکار شدن..
حوالی حقیقتی که پیش پای آن غریبه ذبح می شود..

ساعت که به گرگ و میش بیدار شدنت نزدیک شود
خودم را به خواب خواهم زد
تا تو رویایت با یک خیانت شیرین به پایان برسد..


حمید رضا هندی

" یک لحظه سکوت برای لحظه هایی که خودمان نیستیم "
لحظه هایی هستند،
که هستیم
چه تنها ، چه در جمع
اما خودمان نیستیم
انگار روحمان می رود
همانجا که می خواهد
بی صدا
بی هیاهو
همان لحظه هایی که
راننده ی آژانس میگوید رسیدین خانم
فروشنده می گوید باقی پول را نمی خواهی؟
راننده تاکسی میگوید صدای بوق را نمی شنوی
و مادر صدا میکند حواست کجاست ؟
ساعتهایی که
شنیدیم و نفهمیدیم
خواندیم و نفهمیدیم
دیدیم و نفهمیدیم
و تلویزیون خودش خاموش شد...
آهنگ بار دهم تکرار شد
هوا روشن شد
تاریک شد
چایی سرد شد
غذا یخ کرد
در یخچال باز ماند
و در خانه را قفل نکردیم
و نفهمیدیم که رسیدیم خانه
و کی گریه هایمان بند آمد
و
کی عوض شدیم
کی دیگر نترسیدیم
از ته دل نخندیدیم
و دل نبستیم
و چطور یکباره انقدر بزرگ شدیم
و موهای سرمان سفید
و از آرزوهایمان کی گذشتیم
و کی دیگر اورا برای همیشه فراموش کردیم
" یک لحظه سکوت برای لحظه هایی که خودمان نیستیم "