Shahdad
مینویسم نامه و روزی از اینجا میروم با خیال او ولی تنهای تنها میروم در جوابم شاید او حتی نگوید “کیستی ؟” شاید او حتی بگوید “لایق من نیستی” مینویسم من که عمری با خیالت زیستم گاهی از من یاد کن ، حالا که دیگر نیستم
Shahdad
دیر یا زود باید از خواب هایت می پرید کبوتری که لب پنجره ی اتاقت نشسته بود گاهی نشانه ها فقط آمده اند به یادت بیاورند هنوز هم کمی زنده ای وگرنه بازی را تا کجا می شود ادامه داد؟ وقتی یقین داری مُهره را هر طور بیندازی...
Shahdad
شـراب هـم بـه مـسـتـی ام حـسـادت مـی کـنـد . . . آنـگـاه کِ خـُـمـارِ یــک لــحــظـه دیــدنِ تـــُـو مـی شــوم . . .
Shahdad
اخم می کنم تا ببینی جدی شدم. چرا اینگونه سراغم می آیی؟ من به تمنای گریه ات نیست، که تا سال ها، تا قرن ها، تا پایان تلخی، زیر این خاک سرد، قصد خفتن کرده ام. معرفتی مانده اگر یا سر سوزن قلقلکی از بهار گذشته، برای من، لبخند بزن ،لبخند !!
Shahdad
آفتاب را دوست دارم به خاطر پیراهنت روی طناب رخت باران را اگر می بارد برچتر آبی تو و چون تو نماز خوانده ای، خداپرست شده ام .
Shahdad
دنیـــــا ، تنهایی های زیادی داره ؛ اما ، تنهاییِ مَــن عجب دنیایی داره
Shahdad
باورت بشود یا نه ... !؟ روزی می رسد ؛ که دلت برای هیچ کس ،، به اندازه من تنگ نخواهد شد ! برای نگاه کردنم خندیدنم اذیت کردنم .... برای تمام لحظاتى که در کنارم داشتی ! روزی خواهد رسید که در حسرت تکرار دوباره من خواهی بود .. می دانم روزی که نباشم هیچکس تکرار من نخواهد شد ...
Shahdad
گاهی نفس به تیزی شمشیر می شود از هرچه زندگیست دلت سیر می شود گویی به خواب بود جوانیمان گذشت گاهی چه زود فرصتمان دیر می شود کاری ندارم آنکه کجایی چه می کنی بی عشق سر مکن که دلت پیر می شود....
Shahdad
به چـشـم هـایـت بگــو . . . نـگـاهـم نـکـنـنـد ... بـگـو وقـتـی خـیـره ات مـی شـوم سرشـان بـه کـار خـودشـان بـاشـد . . . ! نـه کـه فـکـر کـنـی خـجـالـت مـی کـشـم هـا . . . نـه !!! حـواسـم نـیـسـت . . . عـاشـقـت مـی شـوم.
Shahdad
از زندگی از این همه تکرار خسته ام از های و هوی کوچه و بازار خسته ام دلگیرم از ستاره و آزرده ام ز ماه امشب دگر ز هر که و هر کار خسته ام دل خسته سوی خانه ، تن خسته می کشم آوخ ... کزین حصار دل آزار خسته ام بیزارم از خموشی تقویم روی میز وز دنگ دنگ ساعت دیوار خسته ام از او که گفت یار تو هستم ولی نبود تنها و دل گرفته و بیزار و بی امید از حال من مپرس که بسیار خسته ام...
Shahdad
دوست داشتن، صدای چرخاندن کلید است در قفل. عشق، باز نشدن آن. کاری که ما بلدیم اما... باز کردن در است با لگد..
Shahdad
رسیده ام به حس برگی که میداند بادازهرطرف که بیاید سرانجامش افتادن است..
Shahdad
مهم نیست اگر انسان برای کسی که دوستش دارد غرورش را از دست بدهد امــــــا فــــــاجــــعـــــه اســـــت اگر برای حفظ غرور کسی را که دوست دارید از دست بدهید !!
Shahdad
جهان واژگان را میجویم تا یکــــــــ دریچه ی باز شود تا فریادم را رساتر به گوش ناشنوایان برسانم !!! هیــچکس...
Shahdad
صــدای تپـش هـای قلبم رو میشنوم ولـی هیچـ علاقه ای به زندگـی کردن توش نیست...
بازدید
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
7 
