مرسی علیرضای عزیز

#سارا نبودی
چشم گریان را ببینی
آن قدر باریدم که
ب
ا
ر
ا
ن را ببینی

وَللَـه
که بی تو
شهر،
خود را
حبس مي‌کرد
بهتر!
نبودی
بغضِ طهران را
ببینی

تهران مان،
طهران نشد
بهتر!
نبودی
این راهزن،
این راه بندان را
ببینی

بی‌بی
به چشمان تو دل خوش کرده
#سارا !
کافی‌ست
عکس لای قرآن را ببینی

رفتی...
لَقد...
ماندم...
خَلَقنا....
فی کبد را
از بر شدم
تا رنج انسان را ببینی

بی‌بی
خودش مي‌گفت:
#سارا قسمت توست
بی‌بی
خودش مي‌گفت:
فنجان را ببینی

از ترکه‌ها
بر پای #سارا مي‌نویسی
وقتی که
کابوسِ دبستان را ببینی

آن‌قدر
پشت پنجره ماندم که شاید
یک لحظه
این سوی خیابان را ببینی
راضی
به مرگت مي‌شوی
مانند #سارا
وقتی نخواهی
خانِ چوپان را ببینی

وقتی که دیدم
زود سرما مي‌خوری، باز
تقویم را
بستم
زمستان را
نبینی

مرسی علیرضا جان...لطف کردی

آخه نیس ببینمش... به خدا الان رفته بودم نونوایی نون بگیرم تو مسیر برگشت همش فکر اون بودم.....

فدای تو عزیزم