✔ عـلـ[بابا]ــی
ای محرم راز ! با دل پر سوز و گداز، آمده ایم تا در شب قدر حلقه گمشده انسانیتمان را بیابیم که مگر سالک راه تو شویم ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
ی الهه ناز! با همه نیاز، به درگاه تو آمده ایم تا قلم عفو بر در دریای گناهانمان بکشی تا با دیدگانی پاک به زیارت آقا حجة بن الحسن (عج) برسیم ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
اي خدا ملاقاتت نور ديده ميخواهد ... نيمه شب مناجاتت دل بريده ميخواهد ... اي صفاي نجوايم وي يگانه مولايم ... التجاي كوي تو اشك ديده ميخواهد ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر ... یادگاری که در این گنبد دوار بماند ... همراهان ... یا حق !
✔ عـلـ[بابا]ــی
آن تن که حساب وصل میراند نماند / و آن جان که کتاب صبر میخواند نماند / گر بوی بری که غم ز دل رفت، نرفت / ور وهم کنی که جان بجا ماند، نماند ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
در فلسفه وفا "دل" وقف شکستن است ... بیهوده مرنج ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
بی کفشی بهانه است ، پا برهنه هم می توان رسید ... چقدر دهان پارگی می خواهد این توجیه نانجیب ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
بر سنگ قبر من بنويسـيد : خسته بود , اهــل زمين نبود , نـمازش شــكســته بود , شيشه بود تـنها از اين نظر كه سـراپا شـكســته بود , پاك بود چشمان او كه دائما از اشك شسـته بود , اين درخت عمري براي هر تبر و تيشه، دســــته بود , كل عمرش پشت دري كه باز نمي شد نشسته بود ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
"عشق" از "دوستی" پرسید : تفاوت من وتو در چیست ؟ دوستی گفت : من دیگران را باسلامی آشنا می کنم و تو با نگاهی . من آنها را با دروغ جدا می کنم و تو با مرگ ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
می رسد روزي كه بي من روزها را سر كني ... مي رسد روزي كه مرگ را باور كني ... مي رسد روزی كه تنها در كنار قبر من ... شعر هاي كهنه ام را مو به مو از بر كني ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
عجب معلم بدی است این زندگی ... اول امتحان میگیرد بعد درس میدهد ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
آنگاه که با دستانت واژه ی عشق را بر قلبم می نوشتی ، سواد نداشتم اما به دستان تو اعتماد داشتم ... حالا سواد دارم اما دیگر به چشمانم هم اعتماد ندارم ... !
دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی
13 سال و 2 ماه و 22 روز و 20 ساعت و 55 دقيقه قبلبه لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی
بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها
بخوانی نغمه ای با مهر
دعایت می کنم، در آسمان سینه ات
خورشید مهری رخ بتاباند
دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی
بیاید راه چشمت را
سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر
دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی
با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را
دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا
تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری
و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد
مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی
دعایت می کنم، روزی بفهمی
گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است
دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد
با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست
شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا
بخوانی خالق خود را
اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور
ببوسی سجده گاه خالق خود را
دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی
پیدا شوی در او
دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و
با او بگویی:
بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست
دعایت می کنم، روزی
نسیمی خوشه اندیشه ات را
گرد و خاک غم بروباند
کلام گرم محبوبی
تو را عاشق کند بر نور
دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی
با موج های آبی دریا به رقص آیی
و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی
بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی
لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی
به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی
دعایت می کنم، روزی بفهمی
در میان هستی بی انتها باید تو می بودی
بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا
برایت آرزو دارم
که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو
اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد
دعایت می کنم، عاشق شوی روزی
بگیرد آن زبانت
دست و پایت گم شود
رخساره ات گلگون شود
آهسته زیر لب بگویی، آمدم
به هنگام سلام گرم محبوبت
و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را
ندانی کیستی
معشوق عاشق؟
عاشق معشوق؟
آری، بگویی هیچ کس
دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی
ببندی کوله بارت را
تو را در لحظه های روشن با او
دعایت می کنم ای مهربان همراه
تو هم ای خوب من
گاهی دعایم کن