دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

به همین خیال باش من اینجارو دو دستی که هیچ دو تا دست هم قرض گرفتم سفت چسبیدم

نه مثل اینکه الان کتک میخوای ؟!!!

پرنده ی قشنگم کی ميايی ؟!
رفيق روز تنگم کی ميايی
پرنده ی قشنگم کی ميايی ؟!
رفيق روز تنگم کی ميايی

دلم کرده هوای رنگ و بوتو
گل خوش آب و رنگم کی ميايی کی ميايی ؟!

پرنده ...
سايه بونت کاشکی باشم
پرنده ...
آب و دونت کاشکی باشم
پرنده ...
سايه بونت کاشکی باشم
پرنده ...
آب و دونت کاشکی باشم

پرنده ی قشنگم کی ميايی ؟!
رفيق روز تنگم کی ميايی
پرنده ی قشنگم کی ميايی ؟!
رفيق روز تنگم کی ميايی

دلم کرده هوای رنگ و بوتو
گل خوش آب و رنگم کی ميايی کی ميايی ؟!

پرنده ...
اگه عاشق شدن فصلش بهاره
يه عمر بی بهارم کی ميايی
به عشق اين بهار عاشقونه
يه عمر در انتظارم کی ميايی

بيا نغمه سرای کوچه باغم
بيا تا جون دارم بيا سراغم
می خوام تا دنيا دنياس با تو باشم
تا خورشيد روی کوههاس با تو باشم

هادی عزیز روزت بخیر و شادی ...من خوبم ....تو چطوری

سلام

اکادمی گوگوش

از زبان ديگران درد دلم بايد شنيد

کز ضعيفی ها چو نی راه سخن گم کرده ام

ای تمنا ! نوحه کن بر کوشش بی حاصلم

جست و جو ها دارم اما يافتن گم کرده ام

يافتن گم کردنی می خواهد، اما چاره نيست

کاش گم گردم، چه سازم ؟ گم شدن گم کرده ام

چون نفس از مدعای جست و جو آگه نی ام

اين قدر دانم که چيزی هست و من گم کرده ام

بيدل، از درد بيابان مرگیِ هوشم مپرس

بيخودی می داند آن راهی که من گم کرده ام


مولانا عبدالقادر بیدل دهلوی

سلام

ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد/ در دام مانده باشد صیاد رفته باشد

آه از دمی که تنها با داغ او چو لاله/ در خون نشسته باشم چو باد رفته باشد

امشب صدای تیشه از بیستون نیامد / شاید به خواب شیرین فرهاد رفته باشد

خونش به تیغ حسرت یا رب حلال بادا/ صیدی که از کمندت آزاد رفته باشد

از آه دردناکی سازم خبر دلت را/ وقتی که کوه صبرم بر باد رفته باشد

رحم است بر اسیری کز گرد دام زلفت / با صد امیدواری ناشاد رفته باشد

شادم که از رقیبان دامن کشان گذشتی / گر مشت خاک ما هم بر باد رفته باشد


پرشور از حزین است امروز کوه و صحرا


مجنون گذشته باشد فرهاد رفته باشد

حزین لاهیجی

✔ سلام ...

خواهش میکنم ...

بیا که بی جان مرا بی تو نیست برگ حیات

بیا که چشم مرا بی تو نیست بینایی

ز بس که بر سر کوی تو ناله ها کردم

بسوخت بر من مسکین دل تماشایی

ز چهره پرده بر انداز تا سراندازی

روان فشاند به روی تو ز شیدایی