✔ عـلـ[بابا]ــی
در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد / حالتی رفت که محراب به فریاد آمد / از من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدار / کان تحمل که تو دیدی همه بر باد آمد / ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
امید نوبهار من ... لبی به خنده باز کن ... ببین چگونه از گلی ... خزان باغ ما بهار می شود ... (سیاوش کسرایی)
✔ عـلـ[بابا]ــی
هفت مورد كه بدون هفت مورد ديگر خطرناک هستند ... ( از دید گاندی )
✔ عـلـ[بابا]ــی
کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد؟ ... یک نکته از این معنی ،گفتیم و همین باشد ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
یاد باد آن کو به قصد خون ما / عهد را بشکست و پیمان نیز هم // هر دو عالم یک فروغ روی اوست / گفتمت پیدا و پنهان نیز هم ... ! (حافظ ☼خط زیبای استاد لیلی منتظری)
✔ عـلـ[بابا]ــی
از در درآمدی و من از خود بِدَر شدم / گویی از این جهان به جهان دگر شدم // گویند روی سرخ تو «سعدی» چه زرد کرد؟ / اکسیر «عشق» در مِسَم آویخت زر شدم ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
تو کوته دستیم میخواستی وَرنَه, منِ مسکین ... براه عشق اگر از پا در افتادم , بسر رفتم ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
ازعکسهای نشنال جئوگرافی ... ! ( Magoebaskloof, Limpopo Province by Carol van Staden )
✔ عـلـ[بابا]ــی
شیخ ابوالحسن خرقانی٬ بر سر در خانقاه خود نوشته بود: هر که در این سرا درآید نانش دهید و از ایمانش مپرسید٬ چه آنکس که به درگاه باریتعالی به جان ارزد ٬ البته بر خوان ابوالحسن به نان ارزد ... (خط زیبای استاد احد پناهی)
دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی
13 سال و 2 ماه و 25 روز و 13 ساعت و 6 دقيقه قبلبه لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی
بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها
بخوانی نغمه ای با مهر
دعایت می کنم، در آسمان سینه ات
خورشید مهری رخ بتاباند
دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی
بیاید راه چشمت را
سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر
دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی
با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را
دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا
تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری
و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد
مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی
دعایت می کنم، روزی بفهمی
گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است
دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد
با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست
شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا
بخوانی خالق خود را
اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور
ببوسی سجده گاه خالق خود را
دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی
پیدا شوی در او
دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و
با او بگویی:
بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست
دعایت می کنم، روزی
نسیمی خوشه اندیشه ات را
گرد و خاک غم بروباند
کلام گرم محبوبی
تو را عاشق کند بر نور
دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی
با موج های آبی دریا به رقص آیی
و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی
بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی
لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی
به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی
دعایت می کنم، روزی بفهمی
در میان هستی بی انتها باید تو می بودی
بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا
برایت آرزو دارم
که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو
اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد
دعایت می کنم، عاشق شوی روزی
بگیرد آن زبانت
دست و پایت گم شود
رخساره ات گلگون شود
آهسته زیر لب بگویی، آمدم
به هنگام سلام گرم محبوبت
و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را
ندانی کیستی
معشوق عاشق؟
عاشق معشوق؟
آری، بگویی هیچ کس
دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی
ببندی کوله بارت را
تو را در لحظه های روشن با او
دعایت می کنم ای مهربان همراه
تو هم ای خوب من
گاهی دعایم کن