تنهایی که عار نیست...
می‌دانی،
دنیا پُر است از آدمهایی که گم شده‌اند اما
در یک اشتباه تاریخی،
گمان می‌کنند که گم کرده‌اند، معشوقی را
که همیشه چهارچشمی می پائیدند، مبادا
یک مو از سر عاشقانه‌های خیال آینده‌شان کم شود...

تنهایی عار نیست،
پشت صحنه‌ای است از
عاشقانه‌های نابلوغی که، در حد حرف باقی مانده‌اند،
مبادا کسب و کار شاعر از سکه بیافتد
مبادا دنیا رُوی پاشنه شعرهایی بچرخد که
به تیراژِ چند هزار هزار معاشـقه، منتشر می‌شوند.

تنهایی عار نیست، اتمامِ حجت است با
آعوش‌های بی در و پیکری که جز به وقت بی کسی
به رُویت گشوده نمی‌شوند!

نفس رفت و جان نماند و دل بسوخت
ذره‌ای نه روی ماند و نه ریا

نفس ما هم رنگ جان شد گوییا
نفس چون مس بود و جان چون کیمیا

زان بمیرانند ما را تا کنند
خاک ما در چشم انجم توتیا

از کـوفه برون آیید، در تفـرقه پوسـیدیم
از «اشهد ان مولا»، ما هیچ نفهمیدیم

با نـام عـلی بردند، با نـام عـلی خـوردند
ما چشم فرو بستیم، در همهمه خوابیدیم

پشت «هبل» و «عزی»، از نام علی لرزید
جنس تن ما از چیست؟ کاز او نهراسیدیم

او نان شب خـود را، می‌داد بـه مسکینان
مـا نان گـــدا را هـم، در بادیـه دزدیدیم

جز خرقه نپوشـیدیم، جز مهر نبوســیدیم
از بحر عـلی امـا، یک قطـره ننوشــیدیم

شمشیر عــلی ناحق بر سینه نمی‌رقصـید
مـا پیـــرو او بـا تیـغ، بر قافـلـه تازیـدیم

آیین علی این نیست، ابزار علی دین نیست
یک عمر در این منزل، جز بت نپرستیدیم

او بـود که صـد طوفان از جای نمی‌بردش
ماییـم که با هر باد، صد دایره چرخیدیم!!

ممنونم علي بابا ي عزيز...
آه علي بابا داغ مادر ....نبودن پدر بر شانه هاي من چه سنگيني ميكند..
من تاب سنگيني اين كوه را ندارم....

انشاالله ... ممنونم نیلو جان ...

دیشب به سیل اشک ره خواب میزدم
نقشی بیاد خط تو بر آب میزدم
ابروی یار در نظر و خرقه سوخته
جامی به یاد گوشه ی محراب میزدم
هر مرغ فکر کز سر شاخ سخن بجست
بازش ز طره ی تو به مضراب میزدم
روی نگار در نظرم جلوه می نمود
وز دور بوسه بر رخ مهتاب میزدم
چشمم به روی ساقی و گوشم بقول چنگ
فالی بچشم و گوش درین باب میزدم
نقش خیال روی تو تا وقت صبحدم
بر کارگاه دیده ی بیخواب میزدم
ساقی بصوت این غزلم کاسه میگرفت
میگفتم این سرود و می ناب میزدم
خوش بود وقت حافظ و فال مراد و کام
بر نام عمر و دولت احباب میزدم

هر بار كز تو خواسته ام بر كنم امید
آغوش گرم خویش برویم گشاده ای

دانسته ام كه هر چه كنی جز فریب نیست
اما درین فریب ، فسون ها نهاده ای

در پشت پرده ، هیچ مداری جز این فریب
لیكن هزار جامه بر اندام او كنی

چون از ملال روز و شبت خاطرم گرفت
او را طلب كنی و مرا رام او كنی

روزی نقاب عشق به رخسار او نهی
تا نوری از امید بتابد به خاطرم

روزی غرور شعر و هنر نام او كنی
تا سر بر آفتاب بسایم كه شاعرم

در دام این فریب ، بسی دیر مانده ام
دیگر به عذر تازه نبخشم گناه خویش

ای زندگی ، دریغ كه چون از تو بگسلم
در آخرین فریب تو جویم پناه خویش

نادر نادرپور

ضرب المثل هلندی ...