مثل نسیم نیمه ی مرداد ماه گرم
در ظهر چشمهای جوانم وزیده ای

من گم شدم درست زمانی که آمدی
تو از کدام سمت ِ جهانم وزیده ای؟

مثل بهار، آمدنت ناگهانی است
در من بدون آنکه بدانم وزیده ای !

این بار چندم است که من عاشقت شدم؟
این بار چندم است به جانم وزیده ای؟

حرفی بزن که شعر شود در دهان من
حالا که باز در هیجانم وزیده ای

باران و عشق حادثه ای آسمانی اند
باران گرفته است ... گمانم وزیده ای !

... مژگان عباسلو ...

قلبی که از آن با خبر است همان قلبی ست که در سینه می تپد
همان که گاهی می شکند
گاهی می گیرد و گاهی می سوزد
گاهی سنگ می شود و سخت و سیاه
و گاهی هم از دست می رود...

با این دل است که عاشق می شویم
با این دل است که دعا می کنیم
با همین دل است که نفرین می کنیم
و گاهی وقت ها هم کینه می ورزیم...

اما قلب دیگری هم هست.قلبی که از بودنش بی خبریم.
این قلب اما در سینه جا نمی شود
و به جای اینکه بتپد.....می وزد و می بارد و می گردد و می تابد
این قلب نه می شکند نه میسوزد و نه می گیرد
سیاه و سنگ هم نمی شود
از دست هم نمی رود

زلال است و جاری
مثل رود و نسیم
و آنقدر سبک است که هیچ وقت هیچ جا نمی ماند
بالا می رود و بالا می رود و بین زمین و ملکوت می رقصد

این همان قلب است که وقتی تو نفرین می کنی او دعا می کند
وقتی تو بد می گویی و بیزاری او عشق می ورزد
وقتی تو می رنجی او می بخشد...

این قلب کار خودش را می کند
نه به احساست کاری دارد نه به تعلقت
نه به آنچه می گویی نه به آنچه می خواهی

و آدمها به خاطر همین دوست داشتنی اند
به خاطر قلب دیگرشان
به خاطر قلبی که از بودنش بی خبرند

برایِ تو یک گلدانِ کوچک زیبا می‌ساختم
با یک باغچه
وَ حوضی پُر از انار
خوابت را
کنارِ پنجره آفتاب می‌دادم‌‌وُ
برایِ صبحانه‌ات
هوایِ تازه شمال می‌خریدم
...
چه‌قدر خوب بود!
تو، گُلِ من بودی

... افشین صالحی ...

تنها زمانی كوتاه در كنار یكدیگر بودیم،
و پنداشتیم كه،
.
.
"عشق"
هزاران سال می پاید...!

همه چیز عوض خواهد شد....

ادمها...

خسته از گریز...

گریز از این همه تلخی ...

از انکار خواسته هایم

من حتی از خالی از احساس بودن هم

خسته ام ...

از این تنهایی مقدسی که عجین شده با بودن هایم ...

خسته از تمام آدمک ها

...

کسی بیاید و اثبات کند،

میشود دلخوش بود هنوز به آدمها ...

و به بودنشان ... !/

خدا يا قسم به پاكي ندا و هم سن و سالاش..........................

خــــــــدا قـــــوت ... !/

گفت : فرق رویا با آرزو چیست ؟

گفتم : آرزو یک حقیقت نزدیک است،

ولی رویا یک آرزوی شیرین دست نیافتنی !

گفت : من رویا هستم یا آرزو ؟

گفتم : رویایی که به حقیقت پیوستن آن یک آرزوی شیرین است ... !/