دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

به شوق زنده شدن، عاشقانه می میرم
دو باره زیستنم زین قرار می گذرد

همان حکایت خضر است و چشمه ظلمات
شبی که از بَرِ شب زنده دار می گذرد

...
سراینده : ؟

آمد به این امید که در گور سرد دل
شاید ز عشقِ رفته بیابد نشانه ای

او بود و آن نگاه پر از شوق و اشتیاق
من بودم و سکوت و غم جاودانه ای

آمد مگر که باز در این ظلمت ملال
روشن کند به نور محبت چراغ من

باشد که من دوباره بگیرم سراغ شعر
زان بیشتر که مرگ بگیرد سراغ من

گفتم مگر صفای نخستین نگاه را
در دیدگان غمزده اش جستجو کنم

وین نیمه جان سوخته از اشتیاق را
خاکستر از حرارتِ آغوش او کنم

چشمان من به دیده ی او خیره مانده بود
رخشید یاد عشق کهن در نگاه ما

آهی از آن صفای خدایی زبان دل
اشکی از آن نگاه نخستین گواه ما

ناگاه عشقِ مرده سر از سینه برکشید
آویخت همچو طفل یتیمی به دامنم!

آنگاه سر به دامن آن سنگ دل گذاشت
آهی کشید از سر حسرت که : این منم!

باز آن لهیب شوق و همان شور و التهاب
باز آن سرود مهر و محبت، ولی چه سود؟

ما هر کدام رفته به دنبال سرنوشت
من دیگر آن نبودم و او دیگر «او» نبود!

فریدون مشیری

وقتی حواس‌ات نیست
در من مانده‌ای
وقتی حواس‌ات هست
با من مانده‌ای
حالا حواس‌ات هست ؟

وقتی حواس‌ات هست
به خاطره راه می‌دهی
وقتی حواس‌ات نیست
به راه خاطره می‌دهی
حالا حواس‌ات هست ؟

از تو به تو می‌گریزم
و حواس‌ام نیست
که تیرگی در من است
از دور می‌آیم
نزدیک می‌شوم
و حواس‌ام نیست
که نزدیکی دور است .

تنهایی‌ات غم‌آور است
و حواس‌ام نیست
که نگاهت به تنهایی‌ام نیست ...

میان حواس‌ات
و بی‌حواسی‌ات
خط لرزانی‌ست ...
حواس من .

به راهی رسیده‌ام
که دیرزمانی‌ست از آن گذشته‌ای
و حواس‌ام نیست
که عمری‌ست در راهم

در آستان هزار در به انتظار توام
و حواس‌ام نیست
که تنی هزارپاره دارم

نرم می‌بارم
بر چتری بی‌عاشق
و حواس‌ام نیست
که جای دیگر سیل می‌شوم
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
سعید عقیقی

سلام علی بابا

یاسی باشه اصن تو اول ِ اول تازشم لوازالتحریر هم مال تو

اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم

دیده‌ی جان روی او تا بنبیند عیان
در طلب روی او روی به دیوار باش

ناحیت دل گرفت لشگر غوغای نفس
پس تو اگر عاشقی عاشق هشیار باش

نیست کس آگه که یار کی بنماید جمال
لیک تو باری به نقد ساخته‌ی کار باش

در ره او هرچه هست تا دل و جان نفقه کن
تو به یکی زنده‌ای از همه بیزار باش

گر دل و جان تو را در بقا آرزوست
دم مزن و در فنا همدم عطار باش

☼☼☼☼☼

كنار چشمه اي بوديم در خواب
تو با جامي ربودي ماه از آب

چو نوشيديم از آن جام گوارا
تو نيلوفر شدي من اشک مهتاب

☼☼☼☼☼

تن بیشه پر از مهتابه امشب
پلنگ کوه ها در خوابه امشب

به هر شاخی دلی سامان گرفته
دل من در بَرَم بی تابه امشب

به مناسبت 25 دسامبر (5 دی ماه) مصادف با 370 امین سالگرد تولد ایزاک نیوتون

شاید باور کردنش کمی سخت باشد اما این کتاب به ظاهر ساده که در تصویر ملاحظه میکنید، کتابی است که تاریخ جهان را تغییر داد؛ کتاب "اصول ریاضی فلسفه طبیعت"

در این کتاب بود که برای نخستین بار قوانین دینامیک جهان به زبان ریاضیات به شکلی منسجم تبیین شد. و در همین کتاب بود که ایزاک نیوتون، یکی از بزرگترین فیزیکدانان تاریخ، قوانین مکانیک کلاسیک - و خصوصاً سه قانون مشهور دینامیک را - فرمول بندی کرد. به کمک همین قوانین است که اکنون هواپیماها و راکت ها طراحی میشوند و ماهواره ها به فضا پرتاب میشوند تا عصر فضا و عصر ارتباطات را رقم بزنند، و بازهم با استفاده از همین قوانین است که سازه های عظیم، آسمانخراش های بلند، سدها، پُل ها و ... طراحی و ساخته میشوند.

واقعاً جالب است، اینکه چگونه یک کتاب به ظاهر ساده می تواند اینچنین تاریخ بشریت را تغییر دهد!/

ببخشید علی بابا