amin
کلاغ ها گرچه سياهند و آوازشان خوش نيست اما آنقدر با وفايند که شاخه هاي خشک درختان را در فصل سرد زمستان تنها نميگذارند . . .
amin
اگر ھستي زند ھر لحظه تیرم ....وگر از عرش برخیزد صفیرم... دل از اين عمر شیرين برنگیرم... به اين زودي نمي خواھم بمیرم.....
amin
تو رفته اي كه بي من تنھا سفر كني....... من مانده ام كه بي تو شب ھا سحر كنم....... تو رفته اي كه عشق من از سر بدر كني...... من مانده ام كه عشق ترا تا ج سر كنم........
amin
دل من جام لبريز از صفا بود..... ازين دلھا ازين دلھا جدا بود.... شكستندش به خودخواھي شكستند..... خطا بود آن محبت ھا خطا بود.....
amin
اگر من لاله اي بودم به باغي....... نسیمي مي گرفت از من سراغي........ دريغا لاله اين شوره زارم .......ندارم ھمدمي جز درد و داغي..........
amin
مرا نازنین از ياد برده .....به آغوش فراموشي سپرده..... امیدم خفته اندوھم شكفته .....دلم مرده تن و جانم فسرده...........
amin
خدا را بلبلان تنھا مخوانید ....مرا ھم يك نفس از خود بدانید...... ھزاران قصه ناگفته دارم....... غمم را بشنويد از خود مرانید.............
amin
شقايق ھا سر از بستر كشیدند..... شراب صبحدم را سركشیدند.... كبوترھاي زرين بال خورشید .....به سوي آسمان ھا پر كشیدند....
amin
درون سینه ام صد آرزو مرد....... گل صد آرزو نشكفته پژمرد ...........دلم بي روي او درياي درد است......... ھمین دريا مرا در خود فرو برد..........
amin
درختي خشك را مانم به صحرا...... كه عمري سر كند تنھاي تنھا......... نه باراني كه آرد برگ و باري........... نه برقي تا بسوزد ھستیش را......