amin
ین هم از یک عمر مستی کردنم/ سالها شبنم پرستی کردنم/ ای دلم...زهر جدایی را بخور/ چوب عمری باوفایی را بخور..
amin
آمد از دردش پرم کرد و گذشت /در وفا سیلی خورم کرد و گذشت/ مثل شمع بزمی آبم کرد و رفت/ عشوه ای کرد و خرابم کرد و رفت...
amin
او که با آیینه ها مانوس بود /چشم او یک کاسه اقیانوس بود/ در نگاهش آسمانی راز داشت/ کهکشان در کهکشان اعجاز داشت..
amin
دل مرید کیش اشراقیش شد /دل اسیر ایها الساقیش شد/ او که خویشاوند نزدیک گل است/ شرح احساسات نزدیک سبز بلبل است..
amin
او شبی آمد ... مرا دیوانه کرد /او مرا یک باغ بی پروانه کرد/ شوخ چشمست و دلم در بند اوست/ هرچه هست از چشم پرنیرنگ اوست...
amin
آه!آه!ای شاعران نسترن /گل به گل داغ است کتف شعر من/ با جدایی خو گرفتن مشکل است/ از شقایق رو گرفتن مشکل است...
amin
بارهابا لاله صحبت کرده ام/ بارها با ماه خلوت کرده ام/ فکر من از آسمان آبی تر است/ روح من با عشق عنابی تر است ..
amin
هستی ام در پای آن سرمست رفت /آه ای یاران دلم از دست رفت/ انتهای هرچه رسوایی منم/ عاشق شب های تنهایی منم...
amin
ه ای ابر بهاری مویه کن/ روح تبدار مرا پاشویه کن /این گران باری که بر دل می برم/ هم تو می دانی چه مشکل می بریم..
amin
همیشه از تو نوشتن برای من سخت است/ که حس و حال صمیمانه داشتن سخت است/ چگونه از تو بگویم برای این همه کور؟! /چقدر این همه دیدن برای من سخت است..