اِبی بن بست. . .
چقدر خـوب! قــد کشیــده ای؛ بزرگــ شــده ای؛ راه رفتــن آموخــته ای. فقــط یک چـــیزی... تکلــیف اینهــمه گُــل که وقــتِ تمـــرینِ راه رفتــن لگــدمالشــان کـــرده ای چــه مــی شــود. .. ؟!
اِبی بن بست. . .
بے تو نه بوے خاک نَمـ خوردهـ آراممـ کـَرد نه شُمارش سـِتاره ها تَسکینَمـ ... ! چرا صدایَمـ کـَردے ؟! چرا ؟
اِبی بن بست. . .
شبه همگی بخییییر تااااا فردا اگر شد بیایم....خوش بگذره به همه
اِبی بن بست. . .
چه ناباور .. چه دردآور .. سکوتم بی نهایت شد ! چه غمگینانه عشق ِ "ما" ، دچار رنگِ عادت شد !!
اِبی بن بست. . .
یـادمـــــ تـو را فـرامـوشــــــ نمـی شـود انـگـار ! خـواهـشــــا بـیــا و بـا خـود ببـر یـادتــــــ را ...!
اِبی بن بست. . .
بگذار سر به سینه ی من تا که بشنوی .. آهنگ ِ اشتیاق ِ دلی دردمند را .. شاید که بیش از این مپسندی به کار ِعشق .. آزار ِ این رمیده ی سر در کمند را .. بگذار سر به سینه ی من ، تا بگویمت .. اندوه چیست ؟ عشق کدامست ؟ غم کجاست ؟ .. بگذار تا بگویمت این مرغ ِخسته دل .. در هوای ِ تو از آشیان جداست .. بیمار ِخنده های ِتوام ، بیشتر بخند .. خورشید ِ آرزوی ِ منی ، گرمتر بتاب ...
اِبی بن بست. . .
گاهی ، نباید ناز کشید.. نباید آه کشید.. نباید انتظار کشید.. نباید درد کشید.. نباید فریاد کشید.. تنها باید ،<دست> کشید و رفت !!