اِبی بن بست. . .
به گوش خـ ـدا برسانید آدم این حـ ـ ــوا سـ ـالهاستـــــ که رفـ ـتـه است ! این حوای تنـ ـها را برگرداند پیــ ـش خودش . . بهشـ ـتش را نمیخواهم ، به جهـ ـنـ ـمش هم راضی ام هرجـ ـایی باشد به جز این دنیا . . این دنیا زیادی بـ ـوی آدمـــــــ گرفـ ـته است !
اِبی بن بست. . .
از دسـتــــــــــــم رفـتی کـاش از دلــــــــــــم هم می رفتی...
اِبی بن بست. . .
ببـــیــــــن این اسمش دلــــــه ! اگر قرار بــــــود بفهمه که فاصله یعنی چــــــــی اگر قرار بــــــود بفهمــــه که نمیشــــه … میشد مغــــــــز ! دلـــــه .. نمی فهمــــــه … !
اِبی بن بست. . .
آشق ! ......از این به بعد اینگونه بنویسید ! چون همیشه سرش کلاه می رود . . .
اِبی بن بست. . .
بعضی چیزها را باید بنویسی...
نه برای ِ لایک و داغ کردن ...
برای ِ اینکه خــفه نشی ...!!
اِبی بن بست. . .
دشت وا میکند آغوش برای دستتـــــــ همه زندگی من به فدای دستتـــــــ دست میافتد و او مشک به دنـــــــدان دارد کیست این رود که هفتاد و دو جـــــــریان دارد آتشی میگذرد از دل طوفان بیدستـــــــ کیست این تشنه لب مشک به دندان، بیدستـــــــ ... هیچکس مثل تو این قدر وفـــــــادار نشد هیچکس بعد تو بیدست "علــــــــ ــــــمدار" نشد