دلم گرفته ای دوست! هوای گریه با من
گر از قفس گریزم، کجا روم کجا من؟
کجا روم، که راهی به گلشنی ندانم
که دیده بر گشودم به کنج تنگنا، من
نه بسته ام به کس دل، نه بسته کس به من دل
چو تخته پاره بر موج رها رها رها من
ز من هرآنکه او دور چو دل به سینه نزدیک
به من هر آنکه نزدیک از او جدا جدا من
نه چشم دل به سویی نه باده در سبویی
که تر کنم گلویی به یاد آشنا من
ز بودنم چه افزود؟ نبودنم چه کاهد؟
که گویدم به پاسخ که زنده ام چرا من؟
ستاره ها نهفتم در آسمان ابری
دلم گرفته ای دوست! هوای گریه با من ...

سیمین بهبهانی

نماز را بر پا میکند
عشقت
نگاهت
صدایت
در بالای تکبیر الحرامت
وضو میگیرم از طاقت اشکهایت
دست به پیشانی میکشم از غربت چشمهایت
سالهاست غسل نجابت میکنم از دست موهای پریشانت

کو نگاه مستت
کو صدای گرمت
کو بوی طعم اندامت

من غزل نمی گویم
تو هم ترانه اش نکن
بفهم
درک کن..

سلام عاشق چطوری؟جریان چیه دیگه به ما سر نمیزنی/نکنه؟؟؟