azita
کی توان از بی وفایی نوشت/ از خیانت یا که از دوری نوشت/ کی توان از شکست دل نوشت/ یا که از بغض زمان مرگ نوشت/ کی توان محکوم کرد محبوب خود/ یا که بد گویی کرد از خوب خود/ کی توان افسانه کرد "گیتی" را/ یا که دیوانه خواند لیلی را/ کی توان دور از محبت بودن/ یا که در کنج خلوت خفتن
azita
نمی دانم چرا دیوانه گشتم/ در نبودت ساقی میِ خانه گشتم/ نمی دانم چرا بیگانه گشتم/ در این "گیتی" آواره گشتم/ نمی دانم چرا افسانه گشتم/ ز درد عشق تو درمانده گشتم/ نمی دانم چرا اینگونه خَسته ام/ در نبودت گویی شکسته ام
azita
آن شب که برایم قصه گفتی / تا صبح به چشم خواب نیامد/ رو یای با تو بودن / من را تا فلک برد و پس آورد/ آن شب ندانم چه کشیدم/ هر طرف طرح اندام تو دیدم/ از تب دیدار تو سوختم/ ندانم چه کردی با این "گیتی"/ که اینگونه پروانه ات گشت/ رفتی یو دور از تو دیوانه ات گشت
azita
از عشق که میگی دیونم میکنی ... به سوی زندگی رونم میکنی .... از عشق که میگی حرفهات شیرینه .... هر یک کلمش به دلم میشینه .... حرفهای قشنگ میزنی به دلم داری چنگ میزنی
azita
مثل تموم عالم حال من خرابه ....مثل تموم بختها بخت منم تو خوابه.... سنگ صبورم اینجا طاقت غم نداره نداره نداره ..... طاقت اینکه پیشش گریه کنم نداره نداره نداره ..... حالی واسم نمونده ، دنیا برام سرابه .... داد میزنم حسابی میخونه بی شرااااااااااابه ....
azita
زندگی شراب تلخیست که همه محکوم به نوشیدن آن هستیم ، پس می نوشیم به یاد کسانی که دوستشان داریم و نمی دانند و کسانی که دوستمان دارند و نمی دانیم .
azita
اونی که يار تو بود، اگه غمخوار تو بود، قلبش رو پس نمي داد دل به هر كس نميداد، دل مي گفت مقدسه عشق اون برام بسه ،از نگاش نفهميدم كه دروغه وهوسه،غصه خوردن نداره ،گريه كردن نداره، به يه قلب بي وفا دل سپردن نداره،آخر قصه چي شد، قلب اون مال كي شد اون كه از من پر گرفت چي مي خواستيم وچي شد، اوني كه مال تو بود اگه لايق تو بود تورو تنها نمي ذاشت، با خودت جا نمي ذاشت
azita
صفاي اشک آهم داده اين عشق/ دل دور از گنا هم داده اين عشق/ دو چشمونت يه شب آتش به جون زد/ خيال کردم پناهم داده اين عشق