بهاره
کهنه فروش داد میزنه : چراغ شکسته میخریم , کفشای پاره میخریم ,اسباب کهنه میخریم, بی اختیار دادمیزنم : کهنه فروش قلب شکسته میخری ؟؟؟
بهاره
نبودنت بهترین بهانه برای اشک ریختن............................ ولی کاش بودی تا اشک هایم از شوق دیدارت سرازیر میشد کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیهایم میشد کاش بودی تا سر بروی شانه های مهربانت می گذاشتم ودردهایم را بگوش تو میرساندم بدون تو عاشقی برایم عذاب است میدانم که نمیدانی بعد از تودیگرقلبی برای عاشق شدن ندارم میدانم که نمیدانی بدون تو دیگر بهانه ای برای ادامه زندگی جز انتظار آمدنت
بهاره
زندكی شاید فریبی باشد ساده و كوجك ان هم از دست عزیزی كه تو دنیا را با او و به جز او نمی خواهی...
بهاره
با سکوت خیلی از مشکلها خودبه خود حل میشه وقتی میخوای کسی ندونه که عاشقی وقتی بخوای هیچکس نفهمه دلگیری وقتی نخوای کسی بدونه ازش بدت میاد و حتی وقتی که داری تو تنهایی پرپر میزنی سکوت چقدر میتونه به آدم کمک کنه وقتی به وقتش ازش استفاده کنیم اما خیلی وقتها نباید سکوت کرد و ما سکوت میکنیم مثل وقتی که آخرین فرصت رو برای گفتن دوست دارم از دست میدیم
بهاره
زندگی یک بازی درد آور است زندگی یک اول بی آخر است زندگی کردیم و اما باختیم کاخ خود را روی دریا ساختیم لمس باید کرد این اندوه را بر کمر باید کشید این کوه را زندگی را با همین غم ها خوش است با همین بیش و همین کم ها خوش است باختیم و هیچ شاکی نیستیم بر زمین خوردیم و خاکی نیستیم ...
بهاره
دخترک رفت ولی زیر لب این را می گفت: " او یقیناً پی معشوق خودش می آید ! " پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود: " مطمئناً که پشیمان شده بر می گردد ! " عشق قربانی مظلوم غرور است هنوز
بهاره
زمان، بس کند می گذرد برای آنان که در انتظارند، بس طولانی است برای آنان که در اندوهند، وبس کوتاه برای آنان که سرخوش اند، اما ابدی است برای آنان که عاشق اند.
بهاره
بلند ترین شاخه درخت ، یک واژه را می فهمد ، و آن هم تنهائیست
بهاره
تو اگر می دانستی که چه زخمی دارد که چه دردی دارد خنجر از دست عزیزان خوردن هرگر ار من خسته نمی پرسیدی:تو چرا تنهایی
بهاره
دکتر علی شریعتی میگوید: مردها نامردترین موجوداتند تا زمانی عشق می ورزند که بدانند زن اسیر آنها نشده و هنگامیکه قلب زن را تسخیر کردند با تمام مردانگی ناجوانمردی میکنند
بهاره
«میلان کوندرا » نخستین گام برای از بین بردن یک ملت ؛ پاک کردن حافظه آن است . باید کتابهایش ؛ فرهنگش وتاریخش را از میان برد . بعد باید کسی را واداشت که کتاب تازه ای بنویسد. فرهنگ تازه ای را جعل کند و بسازد ؛ تاریخ تازه ای را اختراع کند . کوتاه زمانی بعد ملت آنچه بوده را فراموش می کند ؛ دنیای اطراف نیز همه چیز را حتی با سرعت بیشتری فراموش می کند.
بهاره
پرسشی چون برگی در باد٬ سرگردان میان ذهنم می چرخد. در پی پاسخی نا معلوم می گردم. عشق کجا میرود٬ وقتی قلب هامان برای تپش به بهانه نیاز دارد؟ چرا چشمها دیگر از دیدن هم برق نمی زنند؟ چرا هیچ کس به دیدن تنهایی نمی آید؟
بهاره
درخانه قلبم خانه کرده ای واین کلبه محقر را پر از وفا کرده ای هرجای این کلبه را که مینگرم جز نور وفا وعشق وصفا چیزی نمیبینم آسمان دلم را هم تو پر کرده ای از ابرهای باران زای محبت عشق وفا که درمیان آن رنگین کمانی از مهرت تو خودنمایی میکند ودر وجودم آبّشاری ازمحبت تو جاریست که مرا ازعشق سیراب میکند.
بهاره
انواع روش های خودکشی مرگ موش ، طناب دار ، قرص خواب ، پرش از بلندی ، رفتن ریز قطار ! اما همه ما شوهر کردن را انتخاب کردیم ! مرگی آرام ، مطمئن ، تضمینی ، تدریجی !
ديدگاه
2 
این ارسال را بازنشر کرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
