بهاره
زندگی را دور بزن و آن گاه که بر تارک بلند ترین قله ها رسیدی، لبخند خود را نثار تمام سنگریزه هایی کن که پایت را خراشیدند.
بهاره
من سایه ی اویم، او کجاست؟ در اعماق زمین؟ در آغوش کوه ها؟ در قلب دریاها؟ در پس ابرها؟ در آن سوی افق ها؟ کجا؟ "دکتر علی شریعتی"
بهاره
آنان که می فهمند عذاب می کشند و آنان که نمی فهمند عذاب می دهند. " دکتر شریعتی"
بهاره
همیشه مصلحت، روپوش دروغین زیبایی بوده است تا دشمنان حقیقت، حقیقت را درونش مدفون کنند. "دکتر شریعتی"
بهاره
ساعتها را بگذارید بخوابند . بیهوده زیستن را نیازی به شمردن نیست . . .دکتر شریعتی
بهاره
اگر بدانید مردم چقدر به ندرت فکر میکنند، هیچگاه ازاینکه درباره ی شما چه فکر میکنند نگران نمیشوید.
بهاره
چه عاشقانه نوشت دکتر شریعتی:که من تورودوست دارم وتودیگری راودیگری دیگری را دراین میان همه تنهاییم.
بهاره
ولتر:به دیگران اجازه نده قلم خودخواهی دست بگیرند دفتر سرنوشت را ورق زنند خاطراتت را پاک کنند و در پایانش بنویسند قسمت نبود
بهاره
اگر تنهاترین تنها شوم بازهم خدا هست او جانشین همه ی نداشتن هاست.
بهاره
آن که بر فراز بلندترین کوه رفته باشد؛ خنده میزند بر همه ی نمایش های غمناک و جدی بودن های غمناک. "نیچه"
بهاره
گام نهادن در مسیر عشق مثل باد کردن بادکنکیست که دلهره ی ترکیدنش قلبت را می لرزاند، ولی باز به باد کردن ادامه می دهی......
بهاره
زندگی مانند یك پل قدیمیه . به این فكر نكن كه اگه تنهایی ازش عبور كنی دیرتر خراب می شه. به این فكر كن كه اگه افتادی یكی باشه دستت رو بگیره.
بهاره
اگر دروغ رنگ داشت؛هر روز شاید دهها رنگین کمان در دهان ما نطفه میبست و بیرنگی کمیاب ترین چیزها بود."دکتر شریعتی"
بهاره
و خداوند مرد را آفرید و به زن ها قول داد که مرد ایده آل را میتوان در هر "گوشه" زمین پیدا کرد و زمین را "گرد"آفرید که گوشه نداشته باشد.
بهاره
این کفش تنگ و بی تابی فرار !عشق آن سفر بزرگ !...اوه .چه می کشم !! چه خیال انگیز و جانبخش است ((در اینجا نبودن)) "دکتر شریعتی"