بهاره
بغضهایم را به ابرها میدهم و قلبم را از نام تو پر می کنم باران که ببارد آواز قلبم شنیدنی است...
بهاره
من و تو همسایه خدا بودیم ما به دنیا آمدیم و همه چیز تمام شد ما دیگر نه همسایه هم بودیم و نه همسایه خدا. ما گم شدیم و خدا را گم كردیم ... یادت میاد جمله آخر خدا رو؟ از قلب كوچك تو تا من یك راه مستقیم است. اگه گم شدی از این راه بیا بلند شو . از دلامون شروع كنیم... تا خدا راه زیادی نیست...
بهاره
بعضی آدمهــــــا یهـو میــان ... یهـو زندگیـتـــــو قشنگ میکنن ... یهـو میشن همــــــه ی دلخـوشیت .... یهـو میشن دلیـل خنــــــده هات... یهـو میشن دلیل نفس کشیــــدنت ... ...بـعــــد همینجـوری یهـو میــــــرن .... یهـو گنـــــــــــد میـزنن بـه آرزوهــــات ... یهـو میشن دلیل همــــــــه ی غصــه هات و همـــــــه ی اشکات . . یهـو میشن سبب بالا نیـــومدن نفسـت
بهاره
آخر قصه را بردار و با خودت ببر... همان یکی بود و یکی نبود... همان گنبد کبود را برای من بگذار... در فکر شروعی دوباره ام... من بودم و هنوز کسی دیگر نبود....!
بهاره
تو آن طرف حرف میزنی حواست نیست این طرف پُکها مدام عمیقتر میشوند...
بهاره
من زنم!! بازیچه دست تو نیستم ... مرا هم چون تو آفرید ............ با همان شمایل و گاه هم زیباتر از تو تا زندگی کنم برای خودم نه بردگی کنم برای تو
بهاره
بار آخر ، من ورق را با دلم بُر میزنم ! بار دیگر حکم کن ، اما نه بی دل ! با دلت ، دل حکم کن ! حکمِ دل : ... هر که دل دارد بیندازد وسط ، تا ما دلهایمان را رو کنیم ... ... ... دل که رویِ دل بیفتد ، عشق حاکم میشود ... پس به حکمِ عشق ، بازی میکنیم . این دلِ من ! رو بکن حالا دلت را ! دل نداری ؟! بُر بزن اندیشه ات را ... حکم لازم ، دل سپردن ، دل گرفتن ، هر دو لازم !
بهاره
دوری فقط تعبیریست که فاصله ها از ما دارند، اما بی خبرند از نزدیکی دلهایمان!
بهاره
اندیشیدن به پایان هر چیز شیرینی حضورش را تلخ می کند... بگذار پایان تو را غافلگیر کند درست مانند آغاز.
بهاره
چرخهای سنگین و زنگ زده ی زندگی با دستهای نامرئی امید می چرخد.
بهاره
خاطره ی شادیهای دیروز تلخ ترین غمی است که امروز دارم
بهاره
برای شنا کردن در جهت مخالف جریان آب رودخانه،قدرت و جرات لازم است و الا ماهی مرده هم می تواند در جهت جریان آب شنا کند.
بهاره
بزرگترین مصیبت برای یک انسان این است که نه سواد کافی برای حرف زدن داشته باشد نه شعور لازم برای خاموش ماندن...
بهاره
ما به کسانی عشق ورزیدیم که هیچوقت،باران خیسشان نکرده بود و شبی زیر ریزش اشکهایمان غرق شدند.
بهاره
.-امواج زندگی حتی اگر تو را به اعماق دریا می برد با آغوش باز پذیرا باش آن ماهی که همیشه بر سطح آب می بینی مرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
1 
