اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بدترین جواب ممکن است.

حالا

که کوه درد شدم

انعکاس صدایت

را از من گرفتی

گرمای حضورت را



حس نمی کنم.

هر کس در خود، شیطانی مقیم دارد.
اهریمن درون من، فقط این جا می‌نویسد. مرد عمل نیست.

نمی دانم

چه دردی ست

بیراهه ها نیز



به تـــــو ختم می شوند . .

شعاع درد

باید باور کنم



درمان سفر را ...

نفس می کشم

با اشتیاق آخر ،

هوا ،

هوای توست . . .

شعر پشتِ شعر

همین....