اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

برای بند زدن

دل شکسته ام

تکه ای روبان چیدم

از حلقه اتصالمان ...

من

هنوز

در غم های او

سردرگم میشوم

کمی آنطرف تر

صدای پرندگانی

که لهجه شان

می خورد

مهاجر باشند

انگار

یک نفر

آغوش گرفته

دلم را

همین روزها

دیوانه می شوم

طعم درخت می گیرم

میزبان

شلوغی گنجشک ها

من دزدکی نگاهت می کنم
تو نگاه از من می دزدی

عجب دزدهای عاشقی هستیم ...

داشتن ات....
مثــل نم نم باران ، جاده ی شمال ،

آی می چسبــد...