اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

می خواهم چشم هایم را طلاق بدهم ؛ اجاقشان کـــور شده است …

دلم برای یک بار هم که شده پایان خوش می‌خواهد ...

مرگ ماهی....

پـائیز مــهری دارد که بر دل هر خیابان می نشیند . . .

محکوم....

خاطرات....

سکوت!