اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دلم پرواز می خواهد...

دلم یک باغ یک دنیا هوای تازه می خواهد

باور کنید که پاسخ آیینه سنگ نیست ...

این خشکسال عشق

از بیرون که نیست!!!..

بیرون که ...

درهام که بسته ان ...

از همین جاست!...

از من .. از نگاهم .. از نفسم ... از پوستم... از خیالم غبار آلودم....

از مردن می ترسین؟؟؟؟

سنگها ترک خورده اند از هجوم فکر

ماهیان

دور از دنیا

می رقصند در خواب

من بی حضور تکرار می شوم ...

فندک مشکی رو بر میدارم...

صدای جرینگ...

صدای تو کشیدن نفس...

صدای بیرون دادن نفس...

دود... دووود... دوووووود...

این من... مردی دست نیافتنی... و تنها...